Miej własną politykę.

Pierwszy miesiąc prenumeraty w okazyjnej cenie!

Subskrybuj
Muzyka

Pop music epoki Chopina

Recenzja płyty: Cyprien Katsaris, „Chopin’s Epoque”

materiały prasowe
To muzyka salonowa, jakiej w XIX w. tworzono wiele, ale ci obecni na płycie byli w większości uczniami Chopina.

Legendarny francuski pianista o korzeniach cypryjskich już po raz drugi zgodził się zarejestrować płytę dla Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina. Jego entuzjastycznie przyjęty występ na tegorocznym festiwalu Chopin i Jego Europa był przedsmakiem tego, co możemy usłyszeć na tym dwupłytowym albumie nagranym w Warszawie dwa lata temu. To muzyka salonowa, jakiej w XIX w. tworzono wiele – każdy pianista musiał również komponować i improwizować – ale ci obecni na płycie byli w większości uczniami Chopina, tymi najbardziej zaufanymi, którym powierzał swoje rękopisy do kopiowania i sprawy do załatwienia, co chętnie czynili z podziwu dla mistrza.

Cyprien Katsaris, Chopin’s Epoque (Gutmann, Filtsch, Mikuli, Fontana, Rotschild, Tellefsen), NIFC

Polityka 36.2022 (3379) z dnia 30.08.2022; Afisz. Premiery; s. 83
Oryginalny tytuł tekstu: "Pop music epoki Chopina"
Reklama
Ilustracja. Osoby czytające Politykę na różnych nośnikach.

Dołącz do nas!

Będziesz mógł czytać wszystkie teksty autorów „Polityki”.

Subskrybuję

Jesteś już prenumeratorem?

Zaloguj się >