Płyta „41 Potencjometrów Pana Jana” jest z pewnością rarytasem dla kolekcjonerów muzyki. Dokonane na żywo nagranie z 1974 r. pokazuje, że w tamtym czasie Czesław Niemen znajdował się już zupełnie poza idiomem muzycznym kojarzonym z jego największymi przebojami i choć wcześniej wchodził w alianse z jazzmanami, to przecież cała Polska kochała go za piosenki, a nie za instrumentalne improwizacje.
Tymczasem „41 Potencjometrów” to coś na kształt 42-minutowej improwizowanej suity adresowanej bardzo wyraźnie do publiczności otwartej na artystyczne ryzyko. W zasadzie jest to przykład jazzrockowej fuzji, a że w Polsce wtedy zdecydowanie więcej było dobrego jazzu niż przyzwoitego rocka, nie należy się dziwić, iż płyta skręca w stronę jazzu właśnie.
Niemen, 41 Potencjometrów Pana Jana, Polskie Radio