Paszporty POLITYKI

Iwan Wyrypajew

Teatr 2012. Nominowany Iwan Wyrypajew

Iwan Wyrypajew Iwan Wyrypajew Albert Zawada / Agencja Gazeta
Za przypominanie polskiemu teatrowi, że sztuka sceniczna może również być poezją. Za to, że wierzy - wbrew modom - w siłę opowieści i żelazną konstrukcję tekstu, i umie wydobyć nowy ton z aktora, eksperymentując z jego scenicznym „ja”.
Aktorzy z „Iluzji” WyrypajewaRyszard Kornecki / Stary Teatr/materiały prasowe Aktorzy z „Iluzji” Wyrypajewa

wideo

Fragmenty spektaklu „Lipiec” z Karoliną Gruszką w roli głównej.

Ur. w 1974 r. w Irkucku na Syberii, aktor, dramatopisarz i reżyser teatralny i filmowy. Jest laureatem najważniejszych rosyjskich festiwali teatralnych, jego debiutanckie „Sny” wystawił londyński Royal Court Theatre i od tego czasu jego dramaty doczekały się na Zachodzie już ponad 30 inscenizacji. W Polsce „Dzień Walentego” był komercyjnym hitem, popularne były także trudniejsze sztuki, jak „Tlen” i „Sny”. Jako reżyser swoich tekstów zadebiutował w 2009 r. monodramem „Lipiec” w wykonaniu żony, Karoliny Gruszki, w Teatrze Na Woli w Warszawie. Następnie w Teatrze Narodowym wystawił „Taniec Delhi”, w Starym Teatrze w Krakowie – „Iluzje” (wystawione wcześniej przez Agnieszkę Glińską w Teatrze Na Woli), a ze studentami krakowskiej PWST zrealizował sztukę „UFO. Kontakt”. W lutym w Teatrze Studio w Warszawie odbędzie się premiera „Ożenku” Gogola w jego reżyserii (zapowiada odczytanie mistyczne i prawosławne). Jest twórcą dwóch filmów: „Euforii” i „Tlenu”, menedżerem moskiewskiego Teatru Praktika oraz pedagogiem w warszawskiej Akademii Teatralnej.

*

Nominujący o Iwanie Wyrypajewie:

Dramatopisarz i reżyser rosyjski, który przypomina polskiemu teatrowi, że sztuka sceniczna może również być poezją.

Wojciech Majcherek

Tworzy nasycone poezją i duchowością sceniczne światy o zdumiewających regułach istnienia, obala nasze dotychczasowe myślenie o aktorstwie dwubiegunowym, jego teatr stanowi realne antidotum na publicystyczność i doraźność polskich przedstawień. Styl pisania Wyrypajewa ma charakter średniowiecznej ars dictandi, słowa i zdania funkcjonują w nim tylko po to, żeby zostać wypowiedziane na głos, jakby tylko wtedy zyskały swój pełny kształt. Twórca wierzy wbrew modom w siłę opowieści i żelazną konstrukcję tekstu, umie wydobyć nowy ton z aktora, eksperymentuje z jego scenicznym „ja”.

Łukasz Drewniak

POWRÓT: Serwis Paszporty POLITYKI 2012

Więcej na ten temat
Reklama

Czytaj także

Kraj

Doktorat prezesa Jarosława Kaczyńskiego

Po ponad 30 latach od publicznej obrony znów dostępna jest praca doktorska Jarosława Kaczyńskiego. Poszukiwano jej od lat, spekulując nawet, czy aby taka na pewno powstała, bądź czy nie zawiera treści mało dziś politycznie poprawnych.

Marek Henzler
25.06.2007
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną