Teatr: Iwan Wyrypajew

Iwan Wyrypajew
Nagroda za przypomnienie polskiemu teatrowi, że sztuka sceniczna może również być poezją.
Albert Zawada/Agencja Gazeta

Paszport POLITYKI w kategorii Teatr otrzymał Iwan Wyrypajew – za przypomnienie polskiemu teatrowi, że sztuka sceniczna może również być poezją. Za wiarę w siłę opowieści i żelazną konstrukcję tekstu oraz eksperymenty ze sceniczną tożsamością aktora.

Iwan Wyrypajew jest dramatopisarzem, aktorem, reżyserem. Urodził się w 1974 r. w Irkucku na Syberii. Jest laureatem najważniejszych rosyjskich festiwali teatralnych, jego debiutanckie „Sny” wystawił londyński Royal Court Theatre i od tego czasu jego dramaty doczekały się na Zachodzie już ponad 30 inscenizacji. W Polsce „Dzień Walentego” był komercyjnym hitem, popularne były także trudniejsze sztuki, jak „Tlen” i „Sny”.

Jako reżyser swoich tekstów zadebiutował w 2009 r. monodramem „Lipiec” w wykonaniu żony Karoliny Gruszki w Teatrze Na Woli w Warszawie. Następnie w Teatrze Narodowym wystawił „Taniec Delhi”, w Starym Teatrze w Krakowie – „Iluzje” (wystawione wcześniej przez Agnieszkę Glińską w Teatrze Na Woli), zaś ze studentami krakowskiej PWST zrealizował sztukę „UFO. Kontakt”. W lutym w Teatrze Studio w Warszawie odbędzie się premiera „Ożenku” Gogola w jego reżyserii (zapowiada odczytanie mistyczne i prawosławne). Jest także twórcą dwóch filmów: „Euforii” i „Tlenu”, współtwórcą moskiewskiego Teatru Praktika oraz pedagogiem w warszawskiej Akademii Teatralnej.

Co mówili nominujący o Iwanie Wyrypajewie jeszcze przed głosowaniem Internautów?

Dramatopisarz i reżyser rosyjski, który przypomina polskiemu teatrowi, że sztuka sceniczna może również być poezją — Wojciech Majcherek.

Tworzy nasycone poezją i duchowością sceniczne światy o zdumiewających regułach istnienia, obala nasze dotychczasowe myślenie o aktorstwie dwubiegunowym, jego teatr stanowi realne antidotum na publicystyczność i doraźność polskich przedstawień. Styl pisania Wyrypajewa ma charakter średniowiecznej ars dictandi, słowa i zdania funkcjonują w nim tylko po to, żeby zostać wypowiedziane na głos, jakby tylko wtedy zyskały swój pełny kształt. Twórca wierzy wbrew modom w siłę opowieści i żelazną konstrukcję tekstu, umie wydobyć nowy ton z aktora, eksperymentuje z jego scenicznym „ja” — Łukasz Drewniak.

Wszyscy nominowani w tej kategorii: Michał Borczuch, Mirek Kaczmarek, Iwan Wyrypajew

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną