Paszporty POLITYKI

Teodor Parnicki

Literatura: Teodor Parnicki

Aleksander Jałosiński / Forum
Nagrodzony za twórczość prekursorską wobec współczesnych trendów i mód literackich, która zasługuje na spóźnioną promocję.

Tadeusz Parnicki był uznanym polskim prozaikiem. Urodził się w 1908, zmarł w 1988 roku. Paszport otrzymał pośmiertnie, co stanowi wyjątek od reguły.

Powieściopisarstwo Teodora Parnickiego uważa się za najoryginalniejszą wersję polskiej powieści historycznej w XX w. i jedną z najbardziej interesujących w skali międzynarodowej. Interesowały go przede wszystkim dzieje kultury i cywilizacji, przełomów i okresów schyłkowych, wzajemnego przenikania się różnych tradycji oraz walki o władzę polityczną.

Parnicki był laureatem licznych nagród, m.in. nagrody „Kultury” za całokształt twórczości (1963), nagrody im. W. Pietrzaka (1971), Państwowej Nagrody Artystycznej za całokształt twórczości (1972), nagrody Prezesa Rady Ministrów I stopnia (1979).

Wybrana bibliografia: „Aecjusz ostatni Rzymianin” (1937), „Srebrne orły” (1944), „Koniec »Zgody Narodów«” (Paryż 1955, wydanie krajowe 1957), „Słowo i ciało” (1959), „Nowa baśń” (tomy 1–6, 1962–1970), „Tylko Beatrycze” (1962), „Śmierć Aecjusza” (1966),
„Zabij Kleopatrę” (1968), „Inne życie Kleopatry” (1969), „Rodowód literacki” (1974, wydanie rozszerzone „Historia w literaturę przekuwana”, 1980).

Reklama

Czytaj także

Ja My Oni

Jak komunikować swoje potrzeby

Jak wyrazić swoje potrzeby, aby inni je uwzględniali.

Anna Dąbrowska, Anna Dobrowolska
06.02.2018
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną