Teatr

Ernani na witrażu

Recenzja spektaklu: "Ernani", reż. Michał Znaniecki

Michał Znaniecki obiecuje, że po tej premierze będzie reżyserował mniej.

Michał Znaniecki objął od tego sezonu dyrekcję Teatru Wielkiego w Poznaniu i jako pierwszą premierę przedstawił „Ernaniego” – dzieło, które było mu kilka lat temu proponowane przez ten teatr. Obiecuje jednak, że po tej premierze będzie reżyserował mniej. Jego „Ernani” jest zapowiedzią zmian: wystawiony został w koprodukcji z operami w Bilbao i Tel Awiwie, z udziałem kilku włoskich śpiewaków (na premierze: Emmanuel di Villarosa w roli tytułowej, Luca Salsi jako Carlo, Marco Vinco jako Silva; jedyną osobą związaną z poznańskim teatrem była Barbara Kubiak w roli Elviry); tak ma się dziać częściej.

Realizacja jest osadzona w jakiejś abstrakcyjnej i metaforycznej przeszłości; akcja rozgrywa się na ogromnym, półleżącym na ziemi witrażu, a każda z głównych postaci ma własne czerwone krzesło, dopasowane stylistyką do charakteru roli. Statyczność tego belcantowego dzieła z wczesnego okresu twórczości Verdiego została w ten sposób podkreślona. Śpiewacy są w większości na znakomitym poziomie; świetny jest też chór, a Mieczysław Nowakowski, powracający po latach do teatru, prowadzi orkiestrę z ogromną werwą. Obiecujący początek sezonu.

 

Polityka 45.2009 (2730) z dnia 07.11.2009; Kultura; s. 53
Oryginalny tytuł tekstu: "Ernani na witrażu"
Reklama

Czytaj także

Kultura

Październik 2021: najciekawsze książki dla młodszych czytelników

Jak co miesiąc wybieramy książki mądre, ciekawe i estetycznie wydane. Dla najmłodszych czytelników.

Sebastian Frąckiewicz
23.10.2021
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną