Piszemy o wszystkim, co ważne

Codziennie coś nowego. Bądź w centrum wydarzeń.

Subskrybuj
Teatr

Wycinanki z Brechta

Oczami wyobraźni już widziałam te tłumy alterglobalistów urządzających na rozpoczęcie nowego sezonu w pluszach i atłasach Teatru Narodowego standing ovation po zdaniu: „Większym przestępstwem od napadania na bank jest jego posiadanie”.

Co za wizja! Reżyser „Happy endu” Tadeusz Bradecki też jej chyba doznał, bo sztuczkę Brechta i Weilla z polityki czym prędzej wykastrował. W zamian miała być zabawna i nostalgiczna rzecz o „latach dwudziestych, latach trzydziestych”, historia o tym, jak to gang Ćmy i żołnierze Armii Zbawienia łączą siły, by pomagać biednym.

Miała, ale na przeszkodzie stanął brak pomysłów reżyserskich, zarówno na całość, jak i poszczególne numery, na które w efekcie rozpada się przedstawienie. Aktorzy robią w tej sytuacji, co mogą. Niestety, nie pomaga im ani scenografia: kilka plastikowych krzeseł i nędzny barek, ani nijakie, ledwo kojarzące się z gangsterskimi kapeluszami i lakierami kostiumy. Ani to, że nikt z nich nie potrafi tańczyć.

Lepiej jest ze śpiewaniem, tyle że songi Brechta zdążyli nam obrzydzić śpiewający aktorzy na festiwalu we Wrocławiu.

Reklama

Czytaj także

Niezbędnik

Prawda według filozofów

Prawda jest cechą zdania. Po prostu. Jej przeciwieństwem jest fałsz. Zdanie może być prawdziwe, fałszywe albo nie wiadomo jakie. Tylko jak to stwierdzić? Dzięki czemu mamy pewność, że o jednych zdaniach daje się powiedzieć, że są prawdziwe lub fałszywe, a o innych nie?

Magdalena Środa
04.04.2017
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną