Teatr

Oj, Europo

Recenzja spektaklu: „Erazm/Erasmus”, reż. Anna Smolar

Claudia Korneev jako katedra Notre Dame i Jan Sobolewski jako Erazm z Rotterdamu. Claudia Korneev jako katedra Notre Dame i Jan Sobolewski jako Erazm z Rotterdamu. Maurycy Stankiewicz/Nowy Teatr / materiały prasowe
Erazm z Rotterdamu swoją zjednoczoną Europę widział jako republikę humanistów, intelektualistów wymieniających się ideami w listach pisanych po łacinie.

Niedawno na festiwalu w Awinionie premierę miał spektakl „Nous, L’Europe. Banquet des Peuples”, duża międzynarodowa produkcja z udziałem m.in. Teatru Polskiego w Bydgoszczy. Twórcy punktowali paradoksy Zjednoczonej Europy, utopijnego projektu zapoczątkowanego po II wojnie światowej przez grupkę intelektualistów. Symbolem rodzącej dziś problemy „elitarności” Unii był jej hymn – „Oda do radości” z muzyką Beethovena, tak różny od mających często ludowe korzenie i wywołujących masowe emocje hymnów krajów Unię tworzących. „Erazm”, z szóstką świetnych młodych aktorów z trzech europejskich krajów (Nowy reprezentują Jan Sobolewski i Jaśmina Polak, genialna w finałowym, na wpół mówionym, na wpół śpiewanym monologu – wyrzucie) zadaje, choć w mniejszej skali, podobne pytania. I także używa muzyki „wysokiej” – tytułuje się jako postopera – do podkreślenia elitarności projektu zjednoczonej Europy. Erazm z Rotterdamu (autor m.in. „Pochwały głupoty” i patron Erasmusa, europejskiego programu wymiany studenckiej) swoją zjednoczoną Europę widział jako republikę humanistów, intelektualistów wymieniających się ideami w listach pisanych po łacinie. W spektaklu dyskutuje z Tomaszem Morusem, autorem „Utopii”, towarzyszy im wyniosła Katedra Notre Dame, malarz Quentin Metsys, Błazen i reprezentująca wykluczone z tej dyskusji masy Muzyczka. Czy kolejne pokolenia humanistów nie idą ich śladem i zamiast upowszechniać humanistyczne idee, wybierają wygodne towarzyskie „banieczki”, zewnętrzny świat pozostawiając samemu sobie?

Erazm/Erasmus, tekst Michał Buszewicz, muz. Jan Duszyński, reż. Anna Smolar, Nowy Teatr w Warszawie (w koprodukcji z teatrami w Zagrzebiu, Stuttgarcie i w Atenach)

Polityka 30.2019 (3220) z dnia 23.07.2019; Afisz. Premiery; s. 71
Oryginalny tytuł tekstu: "Oj, Europo"
Więcej na ten temat
Reklama

Czytaj także

Społeczeństwo

Polska jako jedyna w Unii nie udostępnia szczepionki HPV

Szczepionka, którą od 12 lat uznaje się na świecie za wybawienie od raka szyjki macicy, w Polsce jest nadal moralnie podejrzana. Wyparowała też z naszego rynku, za co sami jesteśmy sobie winni.

Paweł Walewski
26.08.2019
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną