Teatr

Sztafeta pokoleń

Recenzja spektaklu: „Wstyd”, reż. Małgorzata Wdowik

„Wstyd”, reż. Małgorzata Wdowik „Wstyd”, reż. Małgorzata Wdowik Maurycy Stankiewicz
Małgorzata Wdowik, tak jak Anna Smolar i Katarzyna Kalwat przed nią, zainteresowała się książkami Didiera Eribona i Eduardo Louisa – wiwisekcjami wstydu społecznego związanego z pochodzeniem klasowym.

Małgorzata Wdowik, tak jak Anna Smolar i Katarzyna Kalwat przed nią, zainteresowała się książkami Didiera Eribona i Eduardo Louisa – wiwisekcjami wstydu społecznego związanego z pochodzeniem klasowym. „Wstyd”, część tryptyku reżyserki o uczuciach – wcześniej były zrealizowany w TR Warszawa „Strach” i stworzony z młodymi chłopakami w przestrzeni warszawskiego Teatru Powszechnego „Gniew” – to połączenie filmu dokumentalnego i spektaklu. Pierwszy, stworzony przez Agatę Baumgart w domu rodzinnym reżyserki w Strzelcach, to próba uchwycenia relacji reżyserki z matką i opowieść matki o jej ucieczce ze wsi na studia, jej ambicjach i wstydach – o bagażu, tym, który odziedziczyła, i tym, który przekazała dalej, z którym konfrontuje się córka, reżyserka z Warszawy, zwiedzająca świat.

Wstyd, reż. Małgorzata Wdowik, Nowy Teatr w Warszawie, vod.nowyteatr.org

Polityka 8.2021 (3300) z dnia 16.02.2021; Afisz. Premiery; s. 64
Oryginalny tytuł tekstu: "Sztafeta pokoleń"

Czytaj także

Nauka

Nie każdy archeolog to Indiana Jones

Popkulturowy obraz archeologa awanturnika umacnia przekonanie, że ich głównym zadaniem jest odkrywanie skarbów. Ten fałsz fatalnie odbija się na wiedzy o przeszłości.

Agnieszka Krzemińska
27.02.2021