Teatr

Kolaż z Henrykiem

Staroświecka maniera, ale plus za wokal roli tytułowej.

  "Henryk VI na łowach” został wystawiony w tej formie po raz pierwszy 35 lat temu w łódzkim Teatrze Wielkim, we współpracy Kazimierza Dejmka i Stefana Sutkowskiego; teraz pojawił się w Warszawskiej Operze Kameralnej. Sztuka Wojciecha Bogusławskiego jest tu połączona z muzyką Karola Kurpińskiego z opery „Pałac Lucyfera” (o całkiem innej treści), tekstami łącznikowymi dopisanymi przez Wojciecha Młynarskiego (który również podłożył Bogusławskiego pod Kurpińskiego) i uzupełniającą muzyką Jerzego Dobrzańskiego. Jakoś się to wszystko łączy, choć udział Młynarskiego jest nader słyszalny; mniej jest szwów w muzyce.

Spektaklem WOK czci za jednym zamachem 250 rocznicę urodzin Bogusławskiego i 150-lecie śmierci Kurpińskiego (razem niczego nie napisali, podobno się nie znosili). Treść, mówiąca o złym dostojniku, dobrym gajowym i łaskawym królu, wystawiona przed obliczem Edwarda Gierka (był na łódzkiej premierze), wpisywała się w klimat tamtych czasów.

W dzisiejszy – jakby mniej. Spektakl w WOK jest zrealizowany w staroświeckiej manierze; plusami strony wokalnej są rola tytułowa (Jerzy Artysz, Dariusz Górski) i postać żony gajowego (Anna Radziejewska, Dorota Lachowicz). 

         

Reklama

Czytaj także

Społeczeństwo

Kraśnik i inne strefy wolne of LGBT

Rok temu ostentacyjnie wprowadzali „strefy wolne od ideologii LGBT”. Teraz Europa sprawdza, czy polskie samorządy głosujące za strefami łamały prawa człowieka. Tymczasem straszenie gejami trwa w najlepsze. Andrzej Duda kusi wyborców obietnicą obrony dzieci przed LGBT. Zrobi to w ramach zobowiązania, które nazwał Kartą Rodziny.

Marcin Kołodziejczyk
18.06.2020
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną