Prenumerata na trudne czasy.

6 miesięcy za 99 zł.

Subskrybuj
Nauka

Mdłości Darwina

Mdłości Darwina, czyli długi spór o pawi ogon

Przykłady „zbędnych”, kosztownych cech oraz zachowań w świecie zwierząt, nad którymi od dekad głowią się badacze, wykraczają znacząco poza ogon pawia. Przykłady „zbędnych”, kosztownych cech oraz zachowań w świecie zwierząt, nad którymi od dekad głowią się badacze, wykraczają znacząco poza ogon pawia. Shutterstock
Strojny ogon pawia spędzał sen z powiek wielu ewolucjonistom i stał się symbolem rozważań nad „kosztownymi” ornamentami w świecie przyrody. Są dowodem siły czy świadczą o upośledzeniu?
Kosztowna cecha: poroże jeleniowatych – ciężkie i utrudniające ucieczkę.Shutterstock Kosztowna cecha: poroże jeleniowatych – ciężkie i utrudniające ucieczkę.

W 1860 r. Karol Darwin napisał: „widok piór w pawim ogonie, ilekroć na nie patrzę, przyprawia mnie o mdłości”. Brytyjskiemu przyrodnikowi, jednemu z ojców teorii ewolucji, chodziło o to, że powstanie pawiego ogona trudno wytłumaczyć, jeśli skupić się na użyteczności czy selekcji naturalnej rozumianej jako droga ku sprawności. I rzeczywiście, o ile cechy takie, jak szybkość, siła czy wytrzymałość, łatwo interpretować w nurcie klasycznego wyścigu zbrojeń, o tyle kosztowny, nieporęczny i jaskrawy ogon wymyka się uproszczonemu rozumieniu ewolucyjnych zależności.

Polityka 12.2022 (3355) z dnia 15.03.2022; Nauka i cywilizacja; s. 54
Oryginalny tytuł tekstu: "Mdłości Darwina"
Reklama
Ilustracja. Osoby czytające Politykę na różnych nośnikach.

Dołącz do nas!

Będziesz mógł czytać wszystkie teksty autorów „Polityki”.

Subskrybuję

Jesteś już prenumeratorem?

Zaloguj się >