Jak lokować i nie zbankrutować

Złoto dla naiwnych
Superokazje na rynku finansowym ciągle się zdarzają. Jak jednak odróżnić uczciwych oferentów od naciągaczy?
Erol Alis/PantherMedia

Kto chciałby dostawać 12 proc. odsetek rocznie, zamiast marnych 4 czy 5 proc. oferowanych przez banki? A może lepiej bezpiecznie zainwestować w złoto – zyskiwać, jeśli będzie ono drożeć, ale nie tracić, jeśli kruszec tanieje? A może kogoś kusi zarabianie na handlu walutami przez Internet – oczywiście przy minimalnych prowizjach? Takich, pozornie bardzo atrakcyjnych, ofert jest dziś coraz więcej. Wszystkie mają, niestety, jedną poważną wadę: oferujące je firmy nie są kontrolowane przez Komisję Nadzoru Finansowego. Co więcej, KNF prowadzi czarną listę firm i ostrzega Polaków przed powierzaniem pieniędzy takim podmiotom. Ale większość z nich działa sprytnie. Wykorzystuje luki w prawie i nie musi przesadnie martwić się bankowym nadzorem.

Mimo wysiłków KNF już ponad dwa lata funkcjonuje na polskim rynku tajemniczy Finroyal, oferujący kontrakty lokacyjne, na których można w ciągu roku zarobić nawet 12 proc. To nie pomyłka – kontrakty lokacyjne, a nie zwykłe lokaty. Fundusz ma bowiem siedzibę w Wielkiej Brytanii i podlega tamtejszemu prawu. Nie jest bankiem i nie kontroluje go polski nadzór finansowy. Przedstawiciele Finroyal twierdzą, że działają całkowicie legalnie, bo dzięki prawu wspólnotowemu mogą oferować swoje usługi w całej Unii Europejskiej. KNF ma na ten temat inne zdanie, ale na razie nie osiągnęła wielkich sukcesów. Jej pierwsza skarga do prokuratury została odrzucona, druga okazała się skuteczniejsza, bo śledztwo wznowiono. Na razie jednak postępu nie ma, bo polska strona czeka na pomoc prawną z Wielkiej Brytanii.

Finroyal w międzyczasie kusi zarobkiem znacznie lepszym niż w bankach, choć przyznaje, że oszczędności klientów nie są chronione przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny (BFG). Wszystkie depozyty gromadzone w naszych bankach są zabezpieczone w ramach BFG do wysokości 50 tys. euro na osobę. Tyle na pewno odzyskamy, jeśli bank ogłosi upadłość. Ale Finroyal, choć do systemu w ramach BFG oczywiście nie może należeć, chwali się bardzo dużymi środkami własnymi i ubezpieczeniem od odpowiedzialności cywilnej. Póki działalność Finroyal nie jest zakazana, wybór należy do nas.

Lista ostrzegawcza

Pomysłowość w unikaniu kontroli KNF jest imponująca. Od niedawna w Gdańsku działa Amber Gold, zarejestrowany w Ministerstwie Gospodarki jako Dom Składowy. Ta, jeszcze dziwniejsza niż w przypadku Finroyal, struktura pozwala zbierać od oszczędzających pieniądze i kupować za nie złoto. W chwili wycofania się z inwestycji, sztabki są sprzedawane, a zysk wypłacany klientowi. Oczywiście firma zakłada, że kruszec będzie drożał. Ale co się stanie, gdy ceny złota w tym czasie spadną?

Na to również Amber Gold ma odpowiedź: firma (ponoć na własny koszt) ubezpiecza się od takiego przypadku. Zatem na tej inwestycji nie da się stracić. KNF walczy środkami prawnymi także z Amber Gold. Na razie bez rezultatu. Najpierw prokuratura w Gdańsku odmówiła wszczęcia śledztwa twierdząc, że kupowanie dla klientów złota nie jest działalnością bankową, więc nie potrzeba na nią specjalnego zezwolenia. Teraz na rozpatrzenie przez sąd czeka zażalenie Komisji na decyzję prokuratury. A Amber Gold, podobnie jak Finroyal, funkcjonuje dalej i zapewnia o swojej wiarygodności. Nie przeszkadza mu w tym nawet odkrycie przez „Gazetę Wyborczą”, że prezes Amber Gold był już kiedyś skazany za przywłaszczenie mienia. Prowadził bowiem punkty kasowe, kuszące niskimi prowizjami za opłacanie rachunków. Niestety, wpłacane u niego pieniądze niekoniecznie trafiały do adresatów. Niedawno Amber Gold rozszerzył swój katalog usług i zaczął udzielać pożyczek. Nie wolno mylić ich z kredytami, bo te dostaniemy tylko w banku.

Na liście ostrzeżeń KNF są jednak również instytucje, które swoją działalność w Polsce już zakończyły i to w niechlubny sposób. Należy do nich Flexworld, który okazał się piramidą finansową. Obiecywał bajeczne zyski z inwestycji, ale bardzo szybko ślad po zarządzających oszukańczym funduszem zaginął. Czasem polskiemu nadzorowi finansowemu w porę udaje się uchronić naiwnych klientów od ogromnych strat.

Gdy w ubiegłym roku działalność rozpoczął tajemniczy Weksel-Bank, niemający z prawdziwym bankiem nic wspólnego, szybko został umieszczony na liście ostrzegawczej. Schemat jego działania był typowy – klientem mogła zostać tylko osoba polecona przez tych, którzy już zainwestowali. Weksel-Bank liczył przede wszystkim na zamożnych, więc obiecywał zyski w wysokości nawet 100 proc. w ciągu roku, jeśli wpłaciłoby się przynajmniej milion złotych. Na szczęście po ostrzeżeniu KNF strona tego samozwańczego banku zniknęła z sieci.

Niestety wielu Polaków zbyt łatwo ufa obietnicom ponadprzeciętnych zysków, rzekomo bez ryzyka. – Gdy firma pojawi się na liście ostrzeżeń, klienci kontaktują się z nami i dopytują o szczegóły. Często dopiero wtedy dowiadują się, że na prowadzenie danej działalności konieczna jest licencja. A tylko korzystanie z usług firm, które ją posiadają, zapewnia nam ochronę – mówi Katarzyna Biela z KNF. Dotyczy to nie tylko banków czy towarzystw funduszy inwestycyjnych, ale także biur maklerskich. Tymczasem wiele tajemniczych podmiotów oferuje nam pośrednictwo w handlu walutami czy akcjami na całym świecie. Na takich naciągaczy też trzeba bardzo uważać (http://www.knf.gov.pl/o_nas/ostrzezenia_publiczne/index.html).

 

Czytaj także

Aktualności, komentarze

W nowej POLITYCE

Zobacz pełny spis treści »

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną