Oferta na pierwszy rok:

4 zł/tydzień

SUBSKRYBUJ
Osoby czytające wydania polityki

Wiarygodność w czasach niepewności

Wypróbuj za 24,99 zł!

Subskrybuj
Społeczeństwo

Dłużnik na grillu

Handel długami Polaków – niezły biznes

Windykacja po 20 latach kapitalizmu robi wszystko, żeby kojarzyć się z profesjonalnym biznesem, takim samym jak każdy inny. Windykacja po 20 latach kapitalizmu robi wszystko, żeby kojarzyć się z profesjonalnym biznesem, takim samym jak każdy inny. Monkeybusiness Images / PantherMedia
Windykacja i sprzedaż długów stała się profesjonalnym biznesem. Nie wiadomo, kto i kiedy zgłosi się po twój dług. Ale zgłosi się na pewno.
Statystycznie 60 proc. dłużników nie podejmuje pierwszego osobistego kontaktu z windykatorem.Leszek Zych/Polityka Statystycznie 60 proc. dłużników nie podejmuje pierwszego osobistego kontaktu z windykatorem.

Na windykację nie powinno się jechać w garniturze, bo dłużnicy mają do nich awersję. To ludzie w garniturach wciągnęli ich w długi. Przynajmniej tak to wygląda z ich perspektywy. Samochód nie powinien być oznakowany ani za drogi. Najlepiej taki zupełnie niewpadający w oko. No i nie można parkować pod oknem, bo dłużnik to człowiek o podwyższonej gotowości. Zobaczy obcy samochód przed domem i do wieczora nikomu nie otworzy. I jeszcze jedna zasada: dłużnik nie może zapomnieć o swoim zobowiązaniu. Reszta to już kwestia osobistego stylu pracy windykatora.

Od kiedy weszła ustawa o stalkingu – uporczywym nękaniu – nie można już dłużnika prześladować hurtowo rozsyłanymi przez system esemesami. Ale zadzwonić co tydzień można. Spotkać się i zapytać o zdrowie co dwa tygodnie też można. Troską o zdrowie można podzielić się z przełożonym dłużnika, jeśli takiego ma. Można jeszcze wysłać do jego znajomych wezwanie do komornika do złożenia wyjaśnień pod rygorem grzywny 500 zł. Wiadomo, że nic nie powiedzą, ale zadzwonią do człowieka i spytają, dlaczego komornik ich ciąga. Będą pracować na windykatora. Do znanej osoby można też zatelefonować z pytaniem, którą gazetę lubi czytać najbardziej.

Rozgrzewka

Robert w windykacji przepracował całe życie zawodowe. Każdego dnia drukuje z systemu informatycznego swojej firmy około 10 ludzkich historii. „Kredyt wzięliśmy na remont obory. Co z pola się zbierze, to zwierz zje. Na handel to już prawie nic nie zostaje. A z mleka to się ostatnio wyżyć nie da. Tylko jak żeśmy się kredytowali, to nam nie mówili, że to się tak porobi. To my może coś wpłacimy”. Po tej rozmowie telefonicznej kontakt z dłużnikiem się urwał, więc sprawa spadła do terenu.

Polityka 46.2012 (2883) z dnia 14.11.2012; Kraj; s. 24
Oryginalny tytuł tekstu: "Dłużnik na grillu"
Reklama