Miej własną politykę.

Pierwszy miesiąc prenumeraty tylko 9,90 zł!

Subskrybuj
Świat

Wojna o zjednoczenie

Idea zjednoczenia Włoch pojawiła się pod koniec XVIII w., a zrealizował ją na krótko i tylko na północy Napoleon Bonaparte. Przeciwko ponownemu podziałowi Italii w ramach porządku ustalonego przez Kongres Wiedeński (1815 r.) w różnych częściach Italii wybuchło kilka zakończonych klęską powstań. Na fali Wiosny Ludów królestwo Piemontu i Sardynii rozpoczęło wojnę z Austrią o znajdujące się pod jej panowaniem Lombardię i księstwa na północy. Wojnę przegrało, ale w 1859 r. ten sam zabieg udał się dzięki politycznemu i militarnemu wsparciu Francji. Rok później na podbój królestwa Obojga Sycylii pod panowaniem Burbonów, czyli całego południa Włoch, z cichym poparciem królestwa Piemontu i Sardynii wyruszyła złożona z ochotników „wyprawa tysiąca” romantycznego patrioty Giuseppe Garibaldiego. Niespodziewanie, wbrew kalkulacjom politycznym i militarnym, Garibaldi odniósł sukces. Mieszkańcy w plebiscycie wypowiedzieli się za zjednoczeniem. 17 marca 1861 r. w Turynie proklamowano powstanie Królestwa Włoch pod berłem Wiktora Emanuela II. W 1866 r. dołączyła Wenecja, a w 1870 r. włoskie wojska wkroczyły do będącego pod panowaniem papieża Rzymu, który rok później stał się stolicą Włoch.

Więcej na ten temat
Reklama

Warte przeczytania

Czytaj także

Rynek

Apartamentowce na skażonej ziemi. Ludzie chcą tu mieszkać, a nie powinni

Jak to możliwe, że na skażonych gruntach powstają budynki mieszkalne?

Ryszarda Socha
22.06.2022
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną