Świat

Anglia w ciąży

Babymania

materiały prasowe
Szkoda książęcego dziecka. Jego przyszłość jawi się jako tor przeszkód.

Królewskie dzieci to dziennikarski infantylizm. Rozmiękczają mózg. Mimo to, po tak wielu nieustająco złych wiadomościach, łykamy cokolwiek, co podnosi na duchu, jak spragnieni podróżni natykający się na oazę.

W środku recesji Wielka Brytania wpadła w entuzjazm, gdy William i Kate brali ślub. Gruchano z rozkoszą nad jubileuszem królowej. „Olimpijscy herosi” sprawili, że ugięły się pod nami nogi. Teraz mamy królewską ciążę i twarz narodu rozjaśnił ogromny uśmiech.

O 16.00 w poniedziałkowe popołudnie 3 grudnia każde biuro, sklep, stołówka i plac zabaw przeżywały uniesienie, a przynajmniej tak ogłosiły media.

Kiedy na pierwszych stronach o naszą uwagę walczyło dziesięć różnych tematów, wzloty i upadki tego świata wzajemnie się równoważyły. Można było dostrzec to, co złe, i to, co dobre. Tabloidyzacja zmieniła to w jedną, codziennie dającą nam po głowie dominującą „story”, rozwałkowaną do znudzenia i ciśniętą przed oczy czytelników z pominięciem jakichkolwiek innych wydarzeń. Monotematyczność wypacza naszą percepcję i sprzyja posępnemu cynizmowi wobec świata. Zła wiadomość to zawsze katastrofa, dobra od razu oznacza histerię.

 

Pełna wersja artykułu dostępna w 50 numerze "Forum".

Reklama

Czytaj także

Kultura

Dlaczego książki dla młodzieży już nie uczą i nie wychowują

Ukazanie się „Księgi dla starych urwisów”, książki Krzysztofa Vargi o twórczości Edmunda Niziurskiego, to dobry powód, by zapytać, dlaczego nie ma już miejsca na literacki dydaktyzm.

Mirosław Pęczak
20.04.2019
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną