Świat

Hillary Clinton zawalczy o Biały Dom. Czy powinna być sobą?

Democracy Chronicles / Flickr CC by 2.0
Hillary Clinton potwierdziła, że będzie się ubiegać o demokratyczną nominację prezydencką w przyszłorocznych wyborach. To jej drugi start w maratonie, którego metą ma być Biały Dom.

8 lat temu przegrała niespodziewanie prawybory z Barackiem Obamą. Ówczesny senator z Illinois lepiej odpowiedział na przemożną wtedy w USA potrzebę zmiany po katastrofalnej prezydenturze George’a W. Busha.

Tym razem nie widać wśród Demokratów polityka będącego w stanie odebrać byłej sekretarz stanu partyjną nominację. Przynajmniej na razie. Brak poważniejszych rywali we własnej partii daje pani Hillary znaczną swobodę manewru. W prawyborach nie musi zanadto kokietować lewego skrzydła Demokratów populistycznymi hasłami i obietnicami, z których musiałaby się potem wycofywać w konfrontacji z przyszłym republikańskim oponentem.

Już teraz sugeruje zamiar ubiegania się o najwyższy urząd opartym o centrum i zapowiada współpracę z Republikanami. Ci ostatni zawsze bardziej cenili byłą senator i First Lady niż obecnego prezydenta, m.in. za jej zdecydowanie i poparcie dla „muskularnej” polityki międzynarodowej. Chwalili ją, kiedy kierowała Departamentem Stanu.

Można też być spokojnym, że Clinton da sobie radę w debatach z którymkolwiek z republikańskich pretendentów do Białego Domu. Jest znakomicie przygotowana, przerasta ich wiedzą i doświadczeniem politycznym, i prawdopodobnie też sztuką argumentacji.

Są jednak dwa problemy utrudniające drogę Hillary Clinton na szczyt. Obama powiedział niedawno, że w kampanii „powinna po prostu być sobą”. To, niestety, może być niebezpieczne. Pani Hillary nie jest najlepszym mówcą, nie znosi mediów i ma obsesję na punkcie kontroli własnego wizerunku, co sprawia, że w kontaktach publicznych usztywnia się, bywa niemiła i wyniosła. Brak naturalnej spontaniczności odróżnia ją od małżonka, który emocjonalnej inteligencji ma w nadmiarze i którego nie sposób nie lubić. W epoce wyborczej polityki „konfesyjnej” wszystko to umniejsza nieco szanse kandydata.

Drugi problem to nazwisko. Czy Ameryka jest gotowa na „kolejnego Clintona”? Tym bardziej, że prawica będzie przypominać skandale, czy też skandaliki, związane z Billem i Hillary od lat 80. Ale straszak restauracji dynastii utraci moc, jeśli w wyborach w 2016 r. przeciwnikiem pierwszej w historii USA kobiety z realnymi szansami na prezydenturę będzie – na co się zanosi – polityk o równie znanym nazwisku: Jeb Bush.

Więcej na ten temat

Warte przeczytania

Reklama

Codzienny newsletter „Polityki”. Tylko ważne tematy

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość potwierdzającą.
By dokończyć proces sprawdź swoją skrzynkę pocztową i kliknij zawarty w niej link.

Informacja o RODO

Polityka RODO

  • Informujemy, że administratorem danych osobowych jest Polityka Sp. z o.o. SKA z siedzibą w Warszawie 02-309, przy ul. Słupeckiej 6. Przetwarzamy Twoje dane w celu wysyłki newslettera (podstawa przetwarzania danych to konieczność przetwarzania danych w celu realizacji umowy).
  • Twoje dane będą przetwarzane do chwili ew. rezygnacji z otrzymywania newslettera, a po tym czasie mogą być przetwarzane przez okres przedawnienia ewentualnych roszczeń.
  • Podanie przez Ciebie danych jest dobrowolne, ale konieczne do tego, żeby zamówić nasz newsletter.
  • Masz prawo do żądania dostępu do swoich danych osobowych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania, a także prawo wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania, a także prawo do przenoszenia swoich danych oraz wniesienia skargi do organu nadzorczego.

Czytaj także

Żyjmy Lepiej

Jak przeciwdziałać osteoporozie?

Nie powoduje bólu. Nie daje o sobie znać do momentu upadku i złamania biodra lub ręki. Może dlatego mało kto przyjmuje do wiadomości, że po 50. roku życia każdy powinien sprawdzić gęstość swojego kośćca. Czyli: czy nie dotknęła go osteoporoza.

Paweł Walewski
04.02.2020
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną