Czy nowy premier spod tęczowej flagi zmieni postkatolicką Irlandię?

Efekt Leo
Leo Varadkar ma przystojnego partnera, hinduskie korzenie, ultrakonserwatywne poglądy. I będzie najmłodszym premierem Irlandii.
Wybór Varadkara jest mocnym sygnałem końca ery nietolerancji i uprzedzeń w Irlandii.
Clodagh Kilcoyne/Forum

Wybór Varadkara jest mocnym sygnałem końca ery nietolerancji i uprzedzeń w Irlandii.

Nowy premier Irlandii Leo Varadkar, brał udział w gejowskiej paradzie jeszcze jako minister zdrowia, Dublin, 2015 r.
Nazrie Abu Seman/Moment Editorial/Getty Images

Nowy premier Irlandii Leo Varadkar, brał udział w gejowskiej paradzie jeszcze jako minister zdrowia, Dublin, 2015 r.

audio

AudioPolityka Joanna Crawley z Dublina - Efekt Leo

Gdy całkiem niedawno większość Irlandczyków opowiedziała się za zmianą konstytucji i otwarciem drogi dla małżeństw jednopłciowych, wyglądało na to, że rozpoczyna się nowy rozdział. Kojarzona z katolickim tradycjonalizmem Irlandia stała się pierwszym na świecie krajem, który zalegalizował małżeństwa jednopłciowe głosami obywateli, a nie polityków.

Tamtego popołudnia, dwa lata temu, wśród tłumu świętujących na placu Zamkowym w Dublinie znaleźli się przedstawiciele wszystkich partii. Lider republikańskiej Sinn Fein Gerry Adams obejmował ikonę ruchu LGBT drag queen Panti Bliss. Laburzyści na platformach wymachiwali tęczowymi flagami. Weteranka walki o równość senator Katherine Zappone wraz ze swoją poślubioną w Kanadzie żoną dziękowała młodym aktywistom kampanii „TAK”.

Coming out

W tłumie był także Leo Varadkar, ówczesny minister zdrowia, poseł rządzącej i konserwatywnej Fine Gael. W szarej marynarce, z kolorową przypinką „Yes Equality” (Tak dla równości), pozował do zdjęć z celebrytami. On sam był już wtedy nie tylko celebrytą, ale też symbolem nadchodzących zmian. W jednym z radiowych poranków młody polityk przepytującej go dziennikarce wyznał: „Jestem gejem. To żaden sekret, ale dotąd nie mówiłem o tym publicznie”.

Jego coming out nie mógł być lepiej zaplanowany w czasie. Varadkar natychmiast stał się ulubieńcem ruchu postępowców, argumentem „w sprawie”, postacią historyczną – pierwszym irlandzkim ministrem mówiącym otwarcie o swoim homoseksualizmie.

Jeszcze w latach 90. podobne wyznania byłyby nie do pomyślenia. Nietolerancja i przemoc instytucjonalna wobec mniejszości seksualnych były usankcjonowane irlandzkim prawem. Aż do 1993 r. Irlandia dopuszczała kary więzienia (z dożywociem włącznie) za męskie kontakty seksualne. Do 1996 r. działały w Irlandii „pralnie sióstr magdalenek”, czyli prowadzone przez Kościół katolicki obozy pracy, przez które na przestrzeni wieku przewinęło się ok. 30 tys. tzw. niewygodnych kobiet (zgwałconych, domagających się równych praw czy po prostu temperamentnych). Do 1993 r. zakazana była sprzedaż środków antykoncepcyjnych. Do 1996 r. prawo nie dopuszczało rozwodów.

W 2015 r. Varadkar mógł już nie tylko przedstawić opinii publicznej swojego partnera, ale też kilka miesięcy później paradować z nim pod tęczową flagą w paradzie równości.

Człowiek z kalkulacji

Partia od lat przygotowywała Leo Varadkara do funkcji premiera. Jeszcze jako minister transportu, turystyki i sportu dał się poznać jako utalentowany mówca; do bólu szczery, zawsze opanowany, drobiazgowo przygotowany. Gdy zarzucono mu zbytnią nieśmiałość, nieprzystępność i pracoholizm, natychmiast zaczął chadzać z kolegami z partii na piwo i mecze.

Gdy w połowie maja premier i szef konserwatystów Enda Kenny po sześciu latach urzędowania podał się do dymisji, nie było wątpliwości, że w obu tych funkcjach zastąpi go Varadkar. Jego jedyny rywal, minister budownictwa mieszkaniowego Simon Coveney, mimo większego doświadczenia, był mniej wyrazisty. Mógł się pochwalić poparciem starszych i coraz mniej licznych działaczy partii na prowincji, natomiast za Varadkarem stanęli młodsi z wielkich miast.

„To była prosta polityczna kalkulacja – mówili politycy Fine Gael po wyborze nowego lidera partii. – Leo daje nam większe szanse na zwycięstwo w nadchodzących wyborach”. Podkreślali, że na ich decyzję nie miały najmniejszego wpływu ani orientacja seksualna premiera elekta, ani jego pochodzenie. Oczekiwali, że młoda krew odświeży wizerunek partii i otworzy ją na nowych wyborców.

Varadkar będzie najmłodszym premierem w historii kraju – urodził się w 1979 r. Ustępujący ze stanowiska 67-letni Enda Kenny był już wtedy od czterech lat w parlamencie.

Pochodzący z przedmieść Bombaju ojciec przyszłego premiera doktor Ashok Varadkar poznał irlandzką pielęgniarkę Miriam w Anglii, podczas praktyki w tamtejszym szpitalu. W połowie lat 70. przeprowadzili się do Dublina, gdzie urodziła się trójka ich dzieci. Wszystkie poszły w ślady rodziców. Sophia pracuje dziś jako neurolog w Londynie, Sonia została pielęgniarką. Leo po ukończeniu prywatnej szkoły z internatem The King’s Hospital w Dublinie zaczął studia prawnicze w Trinity College, szybko jednak przeniósł się na medycynę.

Czytaj także

Ważne w świecie

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną