Oferta na pierwszy rok:

4 zł/tydzień

SUBSKRYBUJ
Osoby czytające wydania polityki

Wiarygodność w czasach niepewności

Wypróbuj za 24,99 zł!

Subskrybuj
Świat

Gubienie ogona

Nowe władze Unii

Christine Lagarde Christine Lagarde Simon Dawson/Bloomberg / Getty Images
Von der Leyen, Michel, Borrell i Lagarde – to będzie najbardziej federalistyczne kierownictwo Unii z możliwych. I przepis na powszechną frustrację.
Ursula von der LeyenUwe Anspach/DPA/PAP Ursula von der Leyen

W Brukseli karierę robi pojęcie autotomii. To mechanizm obronny, dzięki któremu zagrożona atakiem drapieżnika jaszczurka potrafi odrzucić swój ogon. Ten odciąga na jakiś czas uwagę napastnika, co pozwala jaszczurce uciec i przeżyć.

– To wy jesteście tym drapieżnikiem – mówi anonimowo Holender, wieloletni urzędnik Komisji Europejskiej. Przez słuchawkę nie widać, czy się śmieje, czy mówi poważnie. – Wasze rządy tylko pożerają Unię, dając niewiele w zamian. Jego zdaniem „stara” Unia przygotowuje się na odrzucenie ogona i ucieczkę do przodu, czego dowodem ma być jej nowe kierownictwo.

1.

To będzie najbardziej federalistyczna drużyna z możliwych. Von der Leyen, Michel, Borrell i Lagarde – co ich łączy? Wizja głębokiej integracji europejskiej, pochodzenie – poza Hiszpanem – z państw założycieli wspólnot, waluta euro i francuski – wszyscy mówią w tym języku. Ten ostatni łącznik wskazuje na sternika całej czwórki, Emmanuela Macrona. Z podobnego klucza starej Unii szefa wyłonił również europarlament – będzie nim włoski socjaldemokrata David Sassoli.

Jeśli szukać zwycięzcy zeszłotygodniowego szczytu Rady Europejskiej, podczas którego wyłoniono kandydatury na stanowiska – odpowiednio – przewodniczących Komisji i Rady, unijnego „ministra” spraw zagranicznych oraz szefa Europejskiego Banku Centralnego, to był nim prezydent Francji. Charles Michel, jego polityczny przyjaciel, to powrót do belgijskiego, bardziej wycofanego – po Tusku – stylu na tym stanowisku. Z Christine Lagarde, odchodzącą szefową Międzynarodowego Funduszu Walutowego, Macron rozumie się bez słów. Wyjątkiem jest Josep Borrell, szef hiszpańskiego MSZ, ale trzeba było jakoś zdobyć przychylność hiszpańskich socjalistów.

Polityka 28.2019 (3218) z dnia 09.07.2019; Świat; s. 9
Oryginalny tytuł tekstu: "Gubienie ogona"
Reklama