Jak zmieniać uczuciowe schematy?
Wyrwać się z siebie
Jak psychoterapia schematu pomaga ludziom, którzy sami niszczą swoje życie uczuciowe?
Mirosław Gryń/Polityka

Wczesne nieadaptacyjne schematy

– jak psychologia rozumie to pojęcie

Wczesne (wczesnodziecięce) nieadaptacyjne schematy to wzorce emocjonalne i poznawcze, które są dla danej osoby niszczące. Schematy znacząco wpływają na nasze wybory i zachowania w związkach uczuciowych, ale też na gruncie zawodowym, rodzicielskim, w relacjach z przyjaciółmi. (Choć, oczywiście, mają na to wszystko wpływ również doświadczenia całego życia).

Z potocznej obserwacji znamy takie osoby, które przez całe życie albo w ogóle nie są w stanie nawiązać satysfakcjonującej relacji, albo popadają w kolejne tzw. nieszczęśliwe miłości, powtarzając te same błędy, trafiając na podobnych partnerów, z którymi wciąż tak samo im się nie układa. Odpowiedzialne za to są najczęściej właśnie schematy tworzące się we wczesnym dzieciństwie, gdy dzieci są całkowicie zależne od rodziców: żeby przetrwać fizycznie i emocjonalnie, uczą się one dostosowywać do rodzaju relacji, jakie budują dorośli. Schematy destrukcyjne biorą się z niezaspokojonych w dzieciństwie potrzeb emocjonalnych: bezpieczeństwa, kontaktu z innymi, autonomii, poczucia własnej wartości, autoekspresji, realnych ograniczeń. Jeśli dziecku brakuje uwagi rodziców czy jasnego stawiania granic, uczy się określonego rodzaju przywiązania, do którego podświadomie będzie dążyło w życiu dorosłym. Psychologowie opisali 18 nieadaptacyjnych schematów.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj