Czy Polacy nie potrzebują już kultury wysokiej
Pedagogika bezwstydu, czyli czas dla mas
Antropolog kulturowy prof. Waldemar Kuligowski o społeczeństwach wstydu i strachu oraz o tym, jak i kto przejmuje kulturę.
„Pedagogika bezwstydu jawnie dzisiaj mówi, że możesz zachwycać się tym, co wcześniej było wypierane. Dodą, disco polo, sitcomem w telewizji”.
Michael Zemanek/EAST NEWS

„Pedagogika bezwstydu jawnie dzisiaj mówi, że możesz zachwycać się tym, co wcześniej było wypierane. Dodą, disco polo, sitcomem w telewizji”.

Mirosław Pęczak: – W czasie debaty na ostatnich Ogrodach POLITYKI w Elblągu użył pan terminu „pedagogika bezwstydu”. Czego dotyczy?
Waldemar Kuligowski: – To termin, który odnosi się do takiego ukrytego, ale systematycznie realizowanego przez dzisiejsze polskie władze projektu społecznego i politycznego. Projekt ten wpisuje się w inne pedagogiki z przeszłości, przy czym bardzo znamienne są słowa, które prominentni przedstawiciele władzy wypowiadali zaraz po objęciu władzy przez Prawo i Sprawiedliwość. Pierwsza wypowiedź Jarosława Kaczyńskiego po wygranych wyborach brzmiała tak: już nigdy nie będziemy się wstydzić. A zaraz potem premier Szydło powiedziała, że Polacy to dumny naród. Opierając się choćby na tych dwóch wypowiedziach, można wnioskować, że mamy do czynienia z czymś takim jak „pedagogika bezwstydu i honoru”.

„Pedagogika bezwstydu” staje się dyrektywą polityczną współczesnego populizmu. W Ameryce Donald Trump, we Francji Marine Le Pen, a w Polsce Jarosław Kaczyński i jego podwładni przekonują, że elity nie mają prawa do pouczania zwykłych ludzi.
Rzeczywiście, tak to wygląda i przez część ludzi może być odbierane jako uwolnienie tego, co wcześniej było ukryte z powodu wstydu właśnie. Wstydź się, Polaku, że jesteś homo sovieticus albo że jesteś dewotem słuchającym Radia Maryja, albo prostakiem kochającym disco polo.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną