Recenzja płyty: Ten Typ Mes, „Ała.”

Próg śmiechu
Autor buduje swoją pozycję kogoś łączącego środowiskowy aplauz i otwartość ważną dla tych, którzy nie słuchają hip-hopu.
materiały prasowe

Piotr Szmidt, czyli Ten Typ Mes, jak zwykle działa w warunkach dużej swobody graniczącej z bałaganiarstwem – płytę komponuje z utworów napisanych przez różnych producentów, trochę rapuje, a trochę śpiewa (z coraz lepszym skutkiem), trochę koi, a trochę denerwuje. Błąd zdaje się w tę muzykę wkalkulowany, a poczucie humoru Tego Typa Mesa zakłada dystans do wszystkiego, włącznie z samym sobą. Sytuacje bolesne są okazją do śmiechu, a te zabawne okazją do refleksji.

Ten Typ Mes, Ała., Alkopoligamia

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną