Nagrody Naukowe 2017: Przyznaliśmy stypendia!
Już po raz 17. wyłoniliśmy pięcioro laureatów Nagród Naukowych POLITYKI. Młodzi wybitni (i ambitni) naukowcy otrzymają stypendia w wysokości 20 tys. złotych.
Laureaci Nagród Naukowych POLITYKI 2017
Leszek Zych/Polityka

Laureaci Nagród Naukowych POLITYKI 2017

Grono wyróżnionych przez kapituły Nagród Naukowych POLITYKI liczy już 287 osób. Powiększyło się w ubiegłym miesiącu, gdy wyłoniliśmy piętnastkę finalistów, spośród których wybraliśmy teraz finałową piątkę. Doceniając wysiłki i wkład w rozwój polskiej (i nie tylko polskiej) nauki każdego z nich, wręczyliśmy im symboliczne dyplomy oraz stypendia w wysokości 20 tys. złotych (dziesiątka finalistów otrzyma zaś po 5 tys. zł). Uroczystość wręczenia odbyła się w siedzibie redakcji POLITYKI w niedzielę 22 października.

Nagrody przyznajemy w pięciu umownych kategoriach: nauki humanistyczne, społeczne, ścisłe, techniczne i nauki o życiu, z roku na rok obserwując jak staję się one coraz bardziej interdyscyplinarne.

Oto tegoroczni laureaci:

NAUKI HUMANISTYCZNE: dr Magda Szcześniak

Rocznik 1985. Adiunkt w Instytucie Kultury Polskiej na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego.

Dużą zaletą jej pracy naukowej jest interdyscyplinarność - z powodzeniem łączy filmoznawstwo, medioznawstwo, antropologię i socjologię. Stara się odpowiedzieć na ważne pytanie współczesności – w jaki sposób obrazy zmieniają nasze postrzeganie własnej tożsamości i miejsca w społeczeństwie, jak wpływają na relacje społeczne i modele myślenia o przeszłości i przyszłości. W swych analizach wykorzystuje materiały wizualne jako pełnoprawne źródło wiedzy o najnowszej historii Polski. Przedmiotem jej badań jest rola wizualności w polskiej transformacji ustrojowej po 1989 roku, kształtowanie się „wizualnej normalności” poprzez naśladownictwo zachodnioeuropejskich wzorów, norm i standardów. Naszą pogoń za Zachodem tamtych lat opowiada na przykładzie konfekcji męskiej (słynne białe skarpetki), a aspiracje klasy średniej analizuje poprzez jej stosunek do podróbek. Zajmuje ją również obecność homoseksualizmu w sferze publicznej oraz zmieniające się wzory i normy naszej seksualności. W książce „Normy widzialności. Tożsamość czasów transformacji” pokazuje jak intensywnie w wymiarze wizualnym kultury odbywa się negocjowanie konfliktów społecznych i praktyk. Jak dowodzą aktualne debaty socjologiczne i polityczne, skutki transformacji odczuwamy do dziś – jej dogłębne zrozumienie może więc pomóc dostrzec przeoczane źródła współczesnych konfliktów.

NAUKI SPOŁECZNE: dr Łukasz Krzyżowski

Rocznik 1983. Adiunkt, kierownik Pracowni Badania Problemów Starzenia się Społeczeństw na Wydziale Humanistycznym Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie.

W centrum jego zainteresowań naukowych leży analiza zmian, jakie dokonują się w migrantach i migrantkach pochodzących z dużych polskich miast, którzy mają codzienny kontakt z różnorodnością kulturową mieszkając w Londynie, Berlinie, Birmingham i Monachium. Bada wpływ środowiska migrantów na kształtowanie się otwartości społeczeństwa polskiego pod względem tolerancji i akceptacji dla innych stylów życia, orientacji seksualnych, narodowości, grup etnicznych, religijnych i wiekowych.

Analizuje cyrkulację kompetencji kulturowych oraz transformacyjną rolę emigracji. Jak wynika z jego badań, kontakt z „innymi" nie zmienia uprzedzeń, jeśli ci „inni" nie należą do grona bliskich osób, jednak zapośredniczony przez migrantów kontakt z różnorodnością stopniowo wpływa na większą otwartość również tych, którzy zostali w kraju.

Realizowane przez dr. Krzyżowskiego projekty mają walory praktyczne w zakresie rozpoznania mechanizmów formowania się uprzedzeń i nietolerancji, lub odwrotnie – rozwoju większej wrażliwości i otwartości społecznej.

NAUKI O ŻYCIU: dr hab. n. med. Maksymilian Przemysław Opolski

Rocznik 1983. Lekarz kardiolog, adiunkt w Klinice Kardiologii i Angiologii Interwencyjnej Instytutu Kardiologii im. Prymasa Kardynała Wyszyńskiego.

Zajmuje się kardiologią interwencyjną i obrazową. Jako pierwszy wykazał związek pomiędzy dystrybucją przęseł stentu wieńcowego a występowaniem potencjalnie śmiertelnej w skutkach zakrzepicy. Jego badania nad przydatnością tomografii komputerowej tętnic wieńcowych w przewidywaniu wyniku operacji tzw. „bypassów”, stanowiły przyczynek do wprowadzenia unikalnego na skalę światową tomograficznego algorytmu kwalifikacji do tych operacji. W latach 2013-2014 w ramach stypendium Niemieckiego Towarzystwa Kardiologicznego opracował i wprowadził na użytek kliniczny nieinwazyjną skalę tomograficzną CT-RECTOR, która przewiduje wynik zabiegu przezskórnego udrożnienia zamkniętych przewlekle tętnic wieńcowych. Dwa lata temu wykonał i opisał na łamach prestiżowego czasopisma Canadian Journal of Cardiology pionierski zabieg przezskórnej angioplastyki wieńcowej z wykorzystaniem okularów rozszerzonej rzeczywistości, co otwiera nowe i nieograniczone możliwości w planowaniu zabiegów kardiologii interwencyjnej na podstawie dodatkowych danych obrazowych. Aktualnie pracuje nad wyjaśnieniem patomechanizmu zawału serca u chorych bez istotnych zwężeń w tętnicach wieńcowych.

NAUKI ŚCISŁE: dr Jan Poleszczuk

Rocznik 1986. Adiunkt w Instytucie Biocybernetyki i Inżynierii Biomedycznej im. Macieja Nałęcza Polskiej Akademii Nauk.

Jako matematyk pracujący w obszarze onkologii, wspiera wiedzą ze swojej dziedziny biologów, lekarzy, fizyków i chemików. Stosuje metody matematyczne, by zrozumieć, jak ze sobą współdziałają mutacje genów i jaki mają wpływ na wzrost nowotworów. Jego praca zorientowana jest na zwiększenie efektywności istniejących terapii (radioterapii i chemioterapii), co może szybciej przynieść polepszenie sytuacji dużo większej liczby chorych, niż przy nowych celowanych terapiach lekowych o zawężonym działaniu. W radioterapii stworzył model mający na celu wybranie, spośród wielu przerzutów, tego nowotworu w ciele pacjenta, którego naświetlenie zmaksymalizuje całkowitą efektywność terapii. Wykorzystał także metody matematyczne i komputerowe w liczeniu i proponowaniu planów radioterapii, tak by jak najbardziej zaszkodzić nowotworowi, ale uchronić zdrowe tkanki i narządy. Aktualnie pracuje nad udoskonaleniem dawkowania chemioterapii tak, by nie skutkowała odpornością nowotworu na terapie przy nawrotach. Prowadzi popularny blog Compute Cancer, poświęcony modelowaniu procesów nowotworowych.

NAUKI TECHNICZNE: dr hab. inż. Andrzej Katunin

Rocznik 1985. Profesor nadzwyczajny w Instytucie Podstaw Konstrukcji Maszyn na Wydziale Mechanicznym Technologicznym Politechniki Śląskiej.

Głównym celem jego badań jest szeroko rozumiana poprawa bezpieczeństwa pojazdów oraz statków powietrznych poprzez opracowanie innowacyjnych rozwiązań w zakresie diagnostyki konstrukcji oraz materiałów, z których są wykonywane. W badaniach tych do analizy wielowarstwowych kompozytów polimerowych wykorzystuje nowoczesne metody informatyczne, w tym metody tzw. sztucznej inteligencji. Prowadzone przez niego badania mają na celu prognozowanie trwałości różnorodnych struktur konstrukcyjnych. Bada także własności tzw. materiałów wielofunkcyjnych, dla których kluczowymi charakterystykami – obok własności mechanicznych – jest przewodzenie prądu elektrycznego bądź ciepła. W wyniku prac jego zespołu powstał całkowicie organiczny kompozyt przewodzący prąd elektryczny, zgłoszony do ochrony patentowej, mający być wykorzystywany do budowy cywilnych bezzałogowych statków powietrznych. Badania prof. Katunina mają potencjalnie wielkie znaczenie dla rozwoju lotnictwa, szybko rozwijającej się w Polsce dziedziny przemysłu o dużym znaczeniu gospodarczym.

A oto dziesięcioro finalistów: dr Iwona Boruszkowska, dr Przemysław Gasztold, dr hab., prof. nadzw. Mateusz Gola, dr hab., prof. nadzw. Łukasz Woźny, dr Bożena Nejman-Faleńczyk, dr Michał Szcześniak, dr hab. n. med. Krzysztof Andrzej Tomaszewski, dr Adam Kubas, dr Piotr Wcisło, dr inż. Jakub Łukasz Flotyński.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj