Archiwum Polityki

Zahartowani jak stal

W Związku Młodzieży Polskiej (1948–1956), w którym wymagano co miesiąc zaliczenia umoralniającej lektury obowiązkowej, członkowie dość często wymieniali powieść „Jak hartowała się stal” Nikołaja Ostrowskiego. Co bardziej gorliwi dodawali drugi utwór tegoż autora, „Zrodzeni z burzy”. Lekturze musiała towarzyszyć znajomość życiorysu twórcy.

Mimo młodego wieku Nikołaj Ostrowski (urodzony w 1904 r.) zdążył jeszcze wziąć udział w wojnie domowej po 1917 r., jak również w wojnie z Polską w 1919–1920 r. Następnie został funkcjonariuszem Komsomołu. W wieku lat dwudziestu został sparaliżowany i stracił wzrok. Przezwyciężając heroicznie swoje kalectwo przystąpił do pisania powieści, z których pierwsza stała się za sprawą Komsomołu biblią radzieckiej młodzieży; „Jak hartowała się stal” miała jej wskazywać właściwą drogę postępowania.

Polityka 15.2002 (2345) z dnia 13.04.2002; Historia; s. 65