Archiwum Polityki

Stażystka, kongresmen i śmierć

Zaczęło się jak melodramat. Młoda kobieta z Kalifornii poznała podczas stażu w Waszyngtonie polityka, członka Kongresu z ramienia Partii Demokratycznej. Zaprzyjaźnili się. Do tego stopnia, że kongresmen wolał utrzymywać tę znajomość w sekrecie. Ponad rok temu Chandra Levy zaginęła. Kongresmen zaprzeczał, jakoby miał z tym cokolwiek wspólnego. Mało kto wierzył, że powiedział mediom, a nawet policji, całą prawdę.

Chandra stała się najsłynniejszą zaginioną w historii Stanów. Jej szkielet odnaleziono akurat wtedy, gdy rząd Busha znalazł się na cenzurowanym na tle zaniedbań służb specjalnych przed zamachami 11 września. Przypadek?

Seks, polityka i paranoja – prawdziwy koktajl amerykański. Ale teraz to już nie opera mydlana, jakaś Monica bis, tylko tragedia z elementami groteski. Rok temu przez dwa miesiące Ameryka nie mówiła o niczym innym. Mnożyły się teorie: Chandra popełniła samobójstwo, zmieniła tożsamość, ktoś ją porwał albo zamordował. Może wampir grasujący po Waszyngtonie, a może kochanek. Gdyby nie przyjaciel-kongresmen i świeża pamięć o Monicagate, Chandrą interesowaliby się tylko bliscy, śledczy i obywatelskie stowarzyszenia poszukujące zaginionych i wspierające psychicznie, prawnie i materialnie ludzi, którym przydarzyło się takie nieszczęście. W samym Waszyngtonie w ciągu ostatnich dwudziestu lat odnotowano ponad 230 zaginięć dorosłych i około setki nieletnich. Co roku umiera zaś w Ameryce 70 tys. ludzi poniżej 25 roku życia. Sprawa Chandry nabrała rozgłosu z powodu Gary’ego Condita.

Chandrze wydał się Harrisonem Fordem. Ona miała 24 lata, on 53. Oboje z tego samego miasta, Modesto w północnej Kalifornii. Chandra od dzieciństwa interesowała się pracą policji i walką z przestępczością, studiowała administrację na Uniwersytecie Południowej Kalifornii, dostała kilkumiesięczny staż w Federalnym Zarządzie Więziennictwa w Waszyngtonie, co miało jej pomóc w pracy dyplomowej, a być może i w późniejjszym uzyskaniu pracy w FBI, o czym ponoć marzyła. Condita poznała przez wspólną znajomą w październiku 2000 r.

Polityka 25.2002 (2355) z dnia 22.06.2002; Świat; s. 40
Reklama