Archiwum Polityki

Księga niedokończona

Kto pamięta trasę tramwajów przecinających mury warszawskiego getta? Albo wie, gdzie mieściły się kawiarnie, w których koncertował Władysław Szpilman? Barbara Engelking i Jacek Leociak na 800 stronach „Getta warszawskiego. Przewodnika po nieistniejącym mieście” odtworzyli obraz funkcjonowania zredukowanej, zamkniętej dzielnicy: od urzędów, restauracji i teatrów aż po losy ocalałych po zagładzie kamienic i murów. To najpełniejsza w polskiej, a być może i w światowej literaturze kronika życia getta.

Jacek Leociak:
Pierwotnie książka miała nosić tytuł „Księga getta warszawskiego” i była pomyślana także w wymiarze symbolicznym – jako summa wiedzy o getcie i żyjących w nim ludziach. Potem narodziła się formuła przewodnika, która sugeruje wędrówkę przez miejsca i czas. W efekcie jest to rodzaj encyklopedii – słownik postaci getta, pojęć i terminów z nim związanych. Książka trzyma się chronologii, ale jest także podzielona na obszary problemowe.

Polityka 38.2001 (2316) z dnia 22.09.2001; Kultura; s. 54
Reklama