Archiwum Polityki

W cieniu śmierci

Nie wszystkie ciała poległych i pomordowanych w czasie Powstania Warszawskiego zostały zakopane lub spalone w 1944 r. Szczątki ludzkie zalegające zwały gruzów i ruiny domów, trupi fetor i pogrzeby stanowiły jeszcze przez dwa lata o codzienności stolicy.

Nigdy Warszawa nie żyła tak blisko ze swoimi zmarłymi... mamy ich wszędzie, na każdym kroku, w najbliższym sąsiedztwie, na skwerkach, na ulicach, na podwórzach” – pisał dziennikarz „Gazety Ludowej” w październiku 1945 r. Należało go rozumieć jak najdosłowniej. Zburzone i spalone miasto kryło indywidualne i zbiorowe groby ponad stu pięćdziesięciu tysięcy cywilów i kilkunastu tysięcy powstańców.

Ekshumacjami i pogrzebami w latach 1945–1947 zajmował się cały kraj.

Polityka 39.2005 (2523) z dnia 01.10.2005; Historia; s. 74