Archiwum Polityki

Linia ciągła zygzakiem

Charakterystyczną cechą niemieckiej polityki zagranicznej jest jej ciągłość od 1949 r. Jak będzie teraz, kiedy zmienił się nie tylko rząd, ale i świat wokół?

Dawnym Niemcom zachodnim powiedziano, że ich racją stanu jest uznanie przywódczej roli Ameryki, umacnianie Europy Zachodniej, szukanie porozumienia ze Związkiem Radzieckim (na co składała się akceptacja podziału Niemiec) i dobre partnerstwo z Trzecim Światem. Ani szwajcaryzacja, ani mania wielkości – brzmiała dewiza Republiki Federalnej, która w duchu Adenauera i Brandta mogła rozwinąć i utrzymać swą kruchą tożsamość jedynie w kooperacji z innymi.

Polityka 43.2005 (2527) z dnia 29.10.2005; Świat; s. 60