Pomocnik Historyczny

Los dipisa

Przemieszczenia i repatriacje po II wojnie światowej

Polscy wojenni uchodźcy w drodze do kraju, stacja Rosny-sous-Bois, Francja, sierpień 1946 r. Polscy wojenni uchodźcy w drodze do kraju, stacja Rosny-sous-Bois, Francja, sierpień 1946 r. Getty Images
Druga wojna światowa przyniosła kolejną wielką falę wysiedleńców i uchodźców, zwanych z angielska dipisami. Część z nich zasiliła kręgi emigracji.
Tablica z liczbą dipisów poszczególnych narodowości w obozie UNRRA w pobliżu Klagenfurtu, Austria, 1946 r.Getty Images Tablica z liczbą dipisów poszczególnych narodowości w obozie UNRRA w pobliżu Klagenfurtu, Austria, 1946 r.

Miliony przemieszczonych. Dowództwo alianckie zawczasu przygotowywało się na okoliczność wyzwolenia Europy spod niemieckiej okupacji i zdobycia Niemiec. Już w 1943 r. została utworzona Administracja Narodów Zjednoczonych ds. Pomocy i Odbudowy (UNRRA). Sklasyfikowano różne grupy wysiedleńców i uchodźców (ang. displaced persons, D.Ps. – osoby przemieszczone), najczęściej robotników przymusowych i jeńców, oraz opracowano wstępne plany ich repatriacji (zorganizowanych powrotów do krajów ojczystych).

Pomocnik Historyczny „Za chlebem i wolnością” (100132) z dnia 04.06.2018; II RP; s. 54
Oryginalny tytuł tekstu: "Los dipisa"