Pomocnik Historyczny

Władze na uchodźstwie

Władze polskie na uchodźstwie

Znaczki Poczty Polskiej z serii Prezydenci Rzeczpospolitej na Uchodźstwie, od góry, od lewej: Władysław Raczkiewicz, Edward Raczyński, August Zaleski, Kazimerz Sabbat, Stanisław Ostrowski, Ryszard Kaczorowski, 2008 r. Znaczki Poczty Polskiej z serii Prezydenci Rzeczpospolitej na Uchodźstwie, od góry, od lewej: Władysław Raczkiewicz, Edward Raczyński, August Zaleski, Kazimerz Sabbat, Stanisław Ostrowski, Ryszard Kaczorowski, 2008 r. Paweł Kula / PAP
Urząd Prezydenta RP przetrwał na obczyźnie przez 50 lat.

Odbudowanie legalnych władz. Po klęsce wrześniowej odbudowanie na emigracji legalnych władz, a tym samym zapewnienie ciągłości państwa, umożliwiła konstytucja z 23 kwietnia 1935 r. Jej 13 artykułu stanowił, że w razie wojny prezydent RP jest zobowiązany wyznaczyć swego następcę na wypadek niemożności sprawowania urzędu. Internowany w Rumunii prezydent Ignacy Mościcki wyznaczył więc na następcę ambasadora w Rzymie Bolesława Wieniawę-Długoszowskiego. Ponieważ pojawiły się trudności z uznaniem tej kandydatury (Wieniawa należał do elity sanacyjnej), zmienił decyzję i 29 września 1939 r.

Pomocnik Historyczny „Za chlebem i wolnością” (100132) z dnia 04.06.2018; Polonia; s. 96
Oryginalny tytuł tekstu: "Władze na uchodźstwie"