Pomocnik Historyczny

Złoty wiek alchemii

Alchemia na Uniwersytecie

Ilustracja symboliczna z książki Paracelsusa,„Prognosticatio Ad Vigesimum Quartum annum duratura”, 1536 r. Ilustracja symboliczna z książki Paracelsusa,„Prognosticatio Ad Vigesimum Quartum annum duratura”, 1536 r. BEW
Popularne w Europie praktyki łączyły faraońską wiarę w nieśmiertelność, pogańską ezoterykę, żydowską kabałę i arabskie doświadczenia.
„Pracownia alchemiczna”, Jan van der Straet, obraz olejny, 1570 r.BEW „Pracownia alchemiczna”, Jan van der Straet, obraz olejny, 1570 r.

Transmutacja i ofiara z krwi. U podstaw alchemii leży przekonanie, że człowiek może zapanować nad naturą, materią i czasem, dlatego jej adept był jednocześnie uzdrowicielem, naukowcem i poszukującym nieśmiertelności magiem. Choć praktyki alchemiczne znało wiele zaawansowanych cywilizacji świata, nie wszędzie miały takie samo oblicze. I tak praktyczni Chińczycy skupiali się na szukaniu eliksirów życia, podczas gdy Europejczycy stawiali sobie za cel transmutację metali w złoto.

Pomocnik Historyczny „Leonardo da Vinci” (100148) z dnia 20.05.2019; Konteksty; s. 108
Oryginalny tytuł tekstu: "Złoty wiek alchemii"