Pomocnik Historyczny

Ciężka woda

Bitwa o ciężką wodę

Norsk Hydro po alianckim bombardowaniu, 16 listopada 1943 r. Zapasy ciężkiej wody przetrwały w podziemnych schronach. Norsk Hydro po alianckim bombardowaniu, 16 listopada 1943 r. Zapasy ciężkiej wody przetrwały w podziemnych schronach. AN
Niemcy w wyniku inwazji na Norwegię w 1940 r. zawładnęli Norsk Hydro w Vemork koło Rjukan – jedynymi w Europie zakładami wytwarzającymi tzw. ciężką wodę. Była ona niezbędna w badaniach dotyczących rozszczepienia jądra atomowego jako spowalniacz neutronów umożliwiający reakcję łańcuchową. Otwierało to kolejny front walki.

Grupa Swallow. Do tego momentu wszystko sprzyjało aliantom. Na początku 1940 r. władze francuskie wykupiły dla prof. Frederica Joliot-Curie (1900–58) cały zapas norweskiej ciężkiej wody (180 kg). Potem, w obliczu klęski, przetransportowali ją do Anglii. Ale to był tylko antrakt. Inteligence Service ustaliła, że Niemcy przystąpili energicznie do rozszerzania produkcji w Norsk Hydro określając cel na 1942 r.: 5 tys. kg! Churchill zarządził akcję dywersyjną dla zniszczenia norweskich zakładów.

Pomocnik Historyczny „Tajemnice końca wojny” (100165) z dnia 04.05.2020; Militaria; s. 30
Oryginalny tytuł tekstu: "Ciężka woda"