Pomocnik Historyczny

Kolebka Indoeuropejczyków

Scytyjskie antropomorficzne rzeźby kamienne (tzw. baby), kurhan w Izium na Ukrainie. Scytyjskie antropomorficzne rzeźby kamienne (tzw. baby), kurhan w Izium na Ukrainie. Shutterstock
Do Azji, także Środkowej, prowadzą niektóre tropy, którymi posuwają się poszukiwacze praojczyzny ludów europejskich.
Fragmenty chrześcijańskiego psałterza w języku sogdyjskim, VI–IX w.Alamy Fragmenty chrześcijańskiego psałterza w języku sogdyjskim, VI–IX w.

Praojczyzna. Uznanie pokrewieństwa języków indoeuropejskich skłoniło badaczy do postawienia fundamentalnego pytania o ojczyznę Indoeuropejczyków. Pomimo mnogości i rozbieżności hipotez łączy je założenie, iż w czasach prehistorycznych (od ok. 6 tys. p.n.e.) istniał stosunkowo nieduży teren, na którym zamieszkiwały praplemiona indoeuropejskie, posługujące się wspólnym językiem – protoindoeuropeiskim (zwanym również praindoeuropejskim). Obszar ten jest określany mianem praojczyzny, kolebki lub centrum migracji.

Pomocnik Historyczny „Dzieje na Jedwabnym Szlaku” (100180) z dnia 12.04.2021; Jedwabny Szlak; s. 72
Reklama