Pomocnik Historyczny

Cywilizacja rozdroży

Azja Środkowa i cywilizacja rozdroży

Pomnik Muhammada al-Chorezmiego (780–850), matematyka, geografa i astronoma, Chiwa (ob. Uzbekistan). Pomnik Muhammada al-Chorezmiego (780–850), matematyka, geografa i astronoma, Chiwa (ob. Uzbekistan). Alamy
Od VIII do XII w. Azja Środkowa była naukowym sercem Eurazji, łącznikiem między dorobkiem starożytnej Grecji, buddyjskich Indii, świata islamu i europejskiego renesansu.

Unikatowa tożsamość. Koncentracja ogromnego bogactwa, intelektualny potencjał imperium Abbasydów, dziedzictwo starożytnej Persji oraz miejskich kultur Samarkandy czy Merwu w połączeniu z intensywną wymianą handlową, szeroko rozpowszechnioną kulturą pisma, napływającymi ze wschodu i zachodu prądami intelektualnymi oraz atmosfera tolerancji i otwartości zaowocowały czymś, co Frederik S. Starr, historyk z Johns Hopkins University, nazwał cywilizacją rozdroży. W swojej książce „The lost enlightenment.

Pomocnik Historyczny „Dzieje na Jedwabnym Szlaku” (100180) z dnia 12.04.2021; Jedwabny Szlak; s. 74
Oryginalny tytuł tekstu: "Cywilizacja rozdroży"
Reklama