Pomocnik Historyczny

W sieci granic

Podział Azji Środkowej w XX wieku

Sowiecki patrol graniczny w Pamirze (Gorno-Badachszański Obwód Autonomiczny w ramach Tadżyckiej SRR), 1937 r. Sowiecki patrol graniczny w Pamirze (Gorno-Badachszański Obwód Autonomiczny w ramach Tadżyckiej SRR), 1937 r. Forum
Dość amorficzną przestrzeń Azji Środkowej zaczęto w XX w. zabetonowywać granicami, przegradzającymi ostatecznie stare trakty handlowe. Zaczęła się – jak to ujął jeden z badaczy – produkcja narodów.

U progu XX w. W dwudzieste stulecie społeczności środkowej Azji weszły jako kolonialne części wielkich imperiów dynastycznych – Rosji, Chin i Wielkiej Brytanii, ścierających się o te terytoria w ramach Wielkiej Gry (podczas której cesarstwo Qingów było raczej przedmiotem niż podmiotem). Względną niezależnością cieszyły się jedynie rosyjskie protektoraty – Emirat Buchary i Chanat Chiwy, a przede wszystkim zależny od Londynu Emirat Afganistanu.

Ten ostatni, bufor pomiędzy Indiami Brytyjskimi a posiadłościami rosyjskimi, był stosunkowo najbardziej samodzielny dzięki wojowniczości plemion pasztuńskich, umiejętnie wykorzystywanych przez Abdura Rahmana Chana, zwanego żelaznym emirem, modernizatora, który brutalnie jednoczył i centralizował państwo.

Pomocnik Historyczny „Dzieje na Jedwabnym Szlaku” (100180) z dnia 12.04.2021; Jedwabny Szlak; s. 100
Oryginalny tytuł tekstu: "W sieci granic"
Reklama