Pomocnik Historyczny

Kręgi dyplomacji

Stosunki USA z sąsiadami i resztą świata

Theodore Roosevelt podczas kampanii wyborczej w 1903 r. W polityce wewnętrznej reformator, w zagranicznej ekspansjonista: rozszerzył wykładnię doktryny Monroe, prowadził politykę dominacji względem krajów Ameryki Łacińskiej. Theodore Roosevelt podczas kampanii wyborczej w 1903 r. W polityce wewnętrznej reformator, w zagranicznej ekspansjonista: rozszerzył wykładnię doktryny Monroe, prowadził politykę dominacji względem krajów Ameryki Łacińskiej. Corbis
Niechęć do Europy sprawiła, że w polityce zagranicznej Stany Zjednoczone koncentrowały swą uwagę na kontynencie amerykańskim i Pacyfiku. I nawet w chwilach triumfów Amerykanie nie widzieli w swym państwie twórcy i strażnika porządku międzynarodowego.

Testament Washingtona. Nowe państwo, które powstało w wyniku rewolucji amerykańskiej, początkowo nie było traktowane jako podmiot, który może odgrywać istotną rolę w polityce światowej. Także przywódcy amerykańscy nie wyrażali aspiracji, by Stany Zjednoczone wzięły udział w grze mocarstw europejskich, które decydowały pod koniec XVIII w. o porządku globalnym. Ojcowie Założyciele Republiki uważali, że młode państwo powinno trzymać się z dala od spraw europejskich, unikając w ten sposób zaangażowania w obce interesy i konflikty.

Pomocnik Historyczny „Stany Zjednoczone Ameryki wydanie II” (100192) z dnia 21.02.2022; USA. Narodziny potęgi; s. 128
Oryginalny tytuł tekstu: "Kręgi dyplomacji"
Reklama
Ilustracja. Osoby czytające Politykę na różnych nośnikach.

Dołącz do nas!

Będziesz mógł czytać wszystkie teksty autorów „Polityki”.

Dołączam

Jesteś już prenumeratorem?

Zaloguj się >