José Saramago: noblista komunista

Towarzysz literat
Po 25 kwietnia 1974 r., kiedy spiskowcy z Ruchu Sił Zbrojnych obalili najstarszą dyktaturę w Europie, Portugalia stała się widownią gwałtownych sporów ideologicznych. Niechlubną rolę odegrał w nich José Saramago, późniejszy laureat Literackiej Nagrody Nobla.
Jose Saramago, laureat Literackiej Nagrody Nobla.
Ulf Andersen/Getty Images

Jose Saramago, laureat Literackiej Nagrody Nobla.

W ogarniętej rewolucyjną gorączka Portugalii rywalizowały ze sobą ugrupowania opozycyjne wobec dyktatury, działające dotąd w podziemiu lub na emigracji. Najlepiej spośród nich zorganizowana partia komunistyczna (PCP), kierowana żelazną ręką przez Alvaro Cunhala, cieszącego się zaufaniem Moskwy, chciała zaprowadzić nad Tagiem tzw. demokrację ludową na wzór wschodnioeuropejski. Sprzeciwiali się temu socjaliści (PS) z Mario Soaresem na czele, wspierani przez zachodnią socjaldemokrację – ich celem była demokracja pluralistyczna.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj