Piszemy o wszystkim, co ważne

Codziennie coś nowego. Bądź w centrum wydarzeń.

Subskrybuj
Historia

Łże Dziennik

Tak robiono „Dziennik Telewizyjny”

Prezenterzy „Dziennika Telewizyjnego”. Od góry, od lewej: Andrzej Kozera, 1972 r. Andrzej Nowaliński, 1978 r. Roman Beeger, 5 grudnia 1981 r. Witold Stefanowicz i Andrzej Racławicki w mundurach, 13 grudnia 1981 r. Prezenterzy „Dziennika Telewizyjnego”. Od góry, od lewej: Andrzej Kozera, 1972 r. Andrzej Nowaliński, 1978 r. Roman Beeger, 5 grudnia 1981 r. Witold Stefanowicz i Andrzej Racławicki w mundurach, 13 grudnia 1981 r. PAP, Forum, East News
Codzienny informacyjny program telewizyjny z założenia był propagandową tubą władzy w PRL.
Plakat Solidarności na warszawskim murze, listopad 1981 r.Jerzy Michalski/Forum Plakat Solidarności na warszawskim murze, listopad 1981 r.

Na antenie Telewizji Polskiej „Dziennik Telewizyjny” zagościł w 1958 r., stając się jej głównym programem informacyjnym. Polacy kojarzą go głównie z okresem tzw. propagandy sukcesu Edwarda Gierka oraz bezpardonowych ataków na Solidarność, szczególnie po wprowadzeniu stanu wojennego. Jednak DTV (zwłaszcza jego główne, wieczorne wydanie) już od momentu powstania był tubą propagandową władz, a nie rzetelnym programem informacyjnym. Dziennikarz Jerzy Ambroziewicz mówił wprost: „Telewizja nie może być ściekiem, (…) gdzie mieszczą się wszystkie opinie, a telewidz jest od tego, żeby sobie z tych opinii wybierał te, które mu odpowiadają najbardziej.

Polityka 19.2019 (3209) z dnia 07.05.2019; Historia; s. 53
Oryginalny tytuł tekstu: "Łże Dziennik"
Reklama
Ilustracja. Osoby czytające Politykę na różnych nośnikach.

Dołącz do nas!

Będziesz mógł czytać wszystkie teksty autorów „Polityki”.

Dołączam

Jesteś już prenumeratorem?

Zaloguj się >