Pochód czarnej śmierci
660 lat temu wkroczyła do Europy czarna śmierć. Jej pierwszy atak trwał zaledwie 5 lat, ale odebrał życie co trzeciemu mieszkańcowi kontynentu. W encyklopediach można przeczytać o przerwanych z tego powodu kampaniach wojennych, niedoborach siły roboczej, zubożeniu właścicieli ziemskich, spadku importu zboża; o nowych formach pobożności, nasileniu się mistycyzmu i ascezy; o wielkich wędrówkach i wyzwalaniu się wrogości do obcych, czego efektem była m.in. migracja Żydów z miast niemieckich do Polski. Jaki rodzaj lęku towarzyszył ówczesnemu człowiekowi? I jak wyglądała jego codzienność?

Na początku XIV w. w Mongolii, na skraju pustyni Gobi,wybuchła zaraza. Podczas następnych piętnastu lat traktami lądowymirozprzestrzeniła się na wschód i zachód, bez litości pustosząc Chinyi dziesiątkując wspólnoty nestorian w Kirgizji. W krąg historiieuropejskiej wkroczyła na Krym w 1346 r. wraz z mongolskimiwojownikami, którzy oblegali w Kaffie Genueńczyków. Kiedy wśród wojskZłotej Ordy pojawiła się epidemia, ich przywódca, chan Dżanibek, miałpodobno rozkazać, aby ostrzelano oblężoną twierdzę trupami – i dał tymsamym początek historii broni bakteriologicznej.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną