Dżuma zwana zapaleniem płuc i laboratoria, które nie dają spokoju. Rosja ma co ukrywać

Rosja ma długą historię eksperymentów z patogenami, które „wydostawały” się z laboratoriów. Władze nie przyznają się do incydentów i przez lata je tuszują, podsycając tym samym „syndrom Czarnobyla” – głęboką nieufność wobec oficjalnych zapewnień. Najnowsze doniesienia z Irkucka budzą niepokój nie tylko w Rosji.

Dżuma na Syberii? Możliwe, ale ryzyko epidemii jest minimalne

Zmarła pracownica Irkuckiego Instytutu Naukowo-Badawczego ds. Zwalczania Dżumy. Przekazywane przez niezależne media informacje na ten temat są rozbieżne z tymi, którymi dzielą się rosyjskie władze. Prawdopodobnie to podsyca niepokój bardziej niż sam incydent.

Zielone ślady czarnej śmierci. Tak świat odradzał się po najbardziej zabójczej epidemii w dziejach

W połowie XIV w. pandemia dżumy zabiła w Europie dziesiątki milionów ludzi. Zmieniła też środowisko naturalne. Powrót do stanu sprzed epidemii zajął przyrodzie niemal dwa stulecia.

Słowianie, dzieci kryzysu. Niby tacy przaśni, a przetrwali najcięższe katastrofy

Wybuchy wulkanów i pandemia dżumy wypromowały Słowian. Ich strategia przetrwania okazała się najskuteczniejsza w dobie załamania klimatycznego i gospodarczego.

Cisza początku świata

O tym, jak czarną śmierć we Florencji wykorzystano do zmiany systemu politycznego i przekrętów finansowych, opowiada prof. Halina Manikowska.

Dlaczego wciąż warto czytać „Dekameron”

Warto sięgnąć po lektury nawiązujące do zaraz z przeszłości, np. powstały 650 lat temu „Dekameron” Boccaccia. Prof. Piotr Salwa, italianista i dyrektor Stacji Naukowej PAN w Rzymie, tłumaczy, skąd genialność i ponadczasowość tego arcydzieła.

Pandemiczna konserwa, czyli lekcje od Szekspira

Epidemia 1603 tliła się jeszcze przez trzy lata i była najpoważniejszą z kilku, których doświadczył Szekspir. W każdej z napisanych wówczas sztuk dopatrzyć się można pandemicznych aluzji.