Miej własną politykę.

Pierwszy miesiąc prenumeraty tylko 9,90 zł!

Subskrybuj
Historia

Wizerunek (nie)wierny

Wizerunek (nie)wierny, czyli kto i jak malował Habsburgów

Łukasz Cranach Młodszy, „Miniaturowe Portrety Jagiellonów”, ok. 1555–56. Habsburżanki, żony króla Zygmunta II Augusta: Elżbieta Austriaczka (w górnym rzędzie od lewej czwarta), Katarzyna Austriaczka (w dolnym rzędzie pierwsza z lewej). Łukasz Cranach Młodszy, „Miniaturowe Portrety Jagiellonów”, ok. 1555–56. Habsburżanki, żony króla Zygmunta II Augusta: Elżbieta Austriaczka (w górnym rzędzie od lewej czwarta), Katarzyna Austriaczka (w dolnym rzędzie pierwsza z lewej). Muzeum Czartoryskich
Malować wydatną szczękę czy upiększać? O roli portretów zamawianych u nadwornych artystów dynastii Habsburgów opowiada dr Oskar Rojewski.
Tycjan, „Portret Filipa II”, 1551 r.Corbis/Getty Images Tycjan, „Portret Filipa II”, 1551 r.

AGNIESZKA KRZEMIŃSKA:Bella gerant alii, tu, felix Austria, nube! – Niech inni prowadzą wojny, ty, szczęśliwa Austrio, żeń się! Ta parafraza Owidiusza dotyczy politycznych mariaży Habsburgów, które pozwoliły im stać się potęgą na przełomie XV i XVI w.
OSKAR ROJEWSKI: – Powiedzenie to jest nieco późniejsze, ale politykę rozszerzania wpływów dzięki mariażom Habsburgowie prowadzili od późnego średniowiecza. Poszczęściło się im, bo gdy arcyksiążę i syn cesarza Maksymilian I planował swój ożenek z Marią Burgundzką w 1476 r.

Polityka 26.2022 (3369) z dnia 21.06.2022; Historia; s. 67
Oryginalny tytuł tekstu: "Wizerunek (nie)wierny"
Reklama
Ilustracja. Osoby czytające Politykę na różnych nośnikach.

Dołącz do nas!

Będziesz mógł czytać wszystkie teksty autorów „Polityki”.

Subskrybuję

Jesteś już prenumeratorem?

Zaloguj się >