Czarny protest to dla ministra Waszczykowskiego „margines i kpina”. Mało to dyplomatyczne
Ten protest nie był kpiną, tylko wybuchem złości. Złości pomieszanej z bezradnością.
Karolina Siemion-Bielska/MFA Polen/Flickr CC by 2.0

Margines, ponieważ – jak twierdzi minister Waszczykowski – w dwumilionowej Warszawie 30 tys. protestujących to garstka i mało reprezentatywna grupa, której poglądów nie można traktować jako opinii całości społeczeństwa. A kpina dlatego, że uczestniczki protestu używały według ministra prostackich i wulgarnych haseł, które nie licują z powagą tematu, nad którym się pochylamy.

Tymczasem wczorajszy protest nie był kpiną, tylko wybuchem złości. Złości pomieszanej z bezradnością. Obowiązująca ustawa jest kompromisem i fakt, że w Sejmie równocześnie z projektem złożonym przez prawicowe stowarzyszenie Ordo Iuris od razu pojawił się projekt liberalizacji ustawy aborcyjnej, pokazuje, że to, co obowiązuje dziś, jest naprawdę kompromisem. Czyli, jak sama definicja wskazuje, jest to porozumienie osiągnięte w wyniku wzajemnych ustępstw. Nagięły się więc obie strony.

Łatwo się więc domyślić, że jeśli jedna strona zażąda zaostrzenia obowiązującej ustawy, to druga natychmiast będzie apelowała o jej złagodzenie. Jeśli więc w Sejmie zezwala się na dyskusję, ale na jej wstępie od razu wycina się jedną ze stron, przepuszczając do dalszej debaty tylko jedną propozycję (w tym przypadku propozycję Ordo Iuris), to wiadomo, że stanie się to iskrą do wybuchu złości.

Czarne protesty były też wyrazem bezradności wobec tego, co dzieje się w Sejmie, w którym PiS ma większość. Projektu liberalizującego obecne przepisy nie poddano nawet głębszej dyskusji, tylko od razu wyrzucono go do kosza. Wiele kobiet przyszło więc protestować, ponieważ uznało, że skoro ich przedstawiciele w Sejmie nie zostali wysłuchani, to one same muszą powiedzieć, co o proponowanych zmianach myślą.

Strony sporu nie są jednak jednorodne. Kobiety, które spotkały się na ulicy, nie mają identycznych poglądów. Wiele kobiet, które nie wyszły na ulice ani nawet nie ubrały się na czarno, mogłoby się bez wahania podpisać pod postulatami strony liberalnej. Z kolei wiele uczestniczek protestu bardzo podkreślało, że nie są za aborcją i nie chcą być w ten sposób szufladkowane. Nie chcą jednak zaostrzania obowiązującej dziś ustawy, choć są za tym, żeby w praktyce lekarze naprawdę jej przestrzegali.

Protestujących połączyła przede wszystkim niezgoda na decydowanie za nich. Na narzucanie im woli i jednego słusznego pomysłu na życie. I na to, że z zachowania polityków wynikało, że to oni wiedzą lepiej.

Minister Waszczykowski mówi, że rząd jest gotowy na poważne rozmowy na temat zmian, bo rozmowa o życiu i śmierci jest najważniejszą rozmową w naszej cywilizacji. Tylko czy poważna rozmowa rozpoczyna się od tego, że jedną ze stron debaty wyprasza się za drzwi, potem już bez jej udziału deprecjonuje się jej osiągnięcia, a na koniec, jak już ci wyproszeni protestują, to wyciąga się jakiś mało istotny pretekst, żeby ich wyszydzić i poddać w wątpliwość ich wiarygodność i kompetencje?

Mało to dyplomatyczne, a przecież minister Waszczykowski jest właśnie ministrem dyplomacji.

PS Według danych policji w poniedziałek w całej Polsce odbyły się 143 zgromadzenia. Uczestniczyło w nich ok. 98 tys. osób. Ale w rzeczywistości mogło być kilkakrotnie więcej, biorąc pod uwagę także bierny udział w protestach.

Czytaj także

Ważne w kraju

W nowej POLITYCE

Zobacz pełny spis treści »

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną