Kraj

Diament z popiołu

Polityka historyczna Andrzeja Wajdy

Andrzej Wajda na planie filmu „Katyń” w Krakowie Andrzej Wajda na planie filmu „Katyń” w Krakowie Silar / Wikipedia
Filmografia zmarłego Andrzeja Wajdy to wizje historii, po których różne ugrupowania polityczne oskarżały go o antypolskość. Bądź inne straszne grzechy.
Andrzej Wajda i Lech Wałęsa na festiwalu filmowym w Wenecji, 2013 r.ANSA/ZUMAPRESS.com/Forum Andrzej Wajda i Lech Wałęsa na festiwalu filmowym w Wenecji, 2013 r.

Andrzej Wajda wierzył w silny związek między sztuką a historią. Odpowiadała mu rola kreatora masowej wyobraźni wyrażającego to, co jest dla ludzi niejasne, niedopowiedziane. Sędziego historii dawnej i dnia dzisiejszego. I doskonale wiedział, że robiąc to, staje się zarazem uczestnikiem historii, współautorem i jej zakładnikiem, co nie zawsze przynosiło mu chwałę.

Debiutując w 1954 r. socrealistycznym „Pokoleniem”, dokonał, jak później pisano, gwałtu na własnej pamięci i rozumie.

Polityka 43.2016 (3082) z dnia 18.10.2016; Polityka; s. 19
Oryginalny tytuł tekstu: "Diament z popiołu"

Czytaj także

Nauka

Psi umysł

Nie my udomowiliśmy psy. One zrobiły to same i dzięki temu, pod pewnymi względami, stały się bystrzejsze od szympansów.

Marcin Rotkiewicz
01.06.2020