PiS i dwie Konfederacje. Co różni trzy polskie prawice, które już szykują się do władzy

Trzy prawice szykują się do władzy, a jedna z nich ma mieć niedługo kandydata na premiera. Czy PiS dogada się z Konfederacjami i co właściwie różni te wszystkie formacje?

Wielu pojawiło się w ciągu ostatnich dwóch dekad prawicowych liderów, którym Jarosław Kaczyński nie pozwolił zrealizować ambicji. Jednych eliminował, innych na własnych warunkach kooptował, ale zawsze przyświecał mu identyczny cel: na prawo od PiS miała być na zawsze już tylko ściana.

Dopiero pojawienie się na scenie Konfederacji trwale nadszarpnęło monopol. Doraźnie sklecony sojusz korwinistów z narodowcami nieoczekiwanie okazał się odporny na presję PiS. I chociaż Kaczyński zapewne do dziś nie oswoił się z istnieniem konkurencji, w jego „bliskiej zagranicy” pojawił się kolejny groźny przeciwnik. Początkowo mogło się wydawać, że secesja Grzegorza Brauna będzie stanowić problem przede wszystkim dla jego byłych kolegów z Konfederacji. Tymczasem jego ruch rośnie dzisiaj w sondażach przede wszystkim kosztem PiS.

Co dodatkowo komplikuje obraz, gdyż wbrew potocznym intuicjom trudno byłoby dzisiaj umieścić wszystkie trzy prawice na jednej skali od umiarkowania do radykalizmu. Wydają się one raczej krążyć po osobnych orbitach, a ich pola grawitacyjne też nie są do końca zbadane. Fizycy od wieków głowią się nad odkryciem trajektorii ruchu trzech ciał, które wzajemnie na siebie oddziałują. A jak to jest w naszej prawicowej polityce? Pod koniec ubiegłego roku opublikowane zostały dwa interesujące opracowania, które rzucają nieco światła na tę sprawę.

PiS w starym bastionie

Zacznijmy od raportu CBOS, w którym zostały opisane socjologiczne cechy elektoratów głównych partii. Czego możemy się z niego dowiedzieć o wyborcach PiS?