Mścisław Rostropowicz

Sława Sławy
Był też pianistą, kompozytorem, dyrygentem. Ale przede wszystkim był Mścisław Rostropowicz fenomenalnym wiolonczelistą. Kolejna płyta naszej serii pokazuje, jak pięknie grał.
Corbis

Bohater poprzedniej naszej płyty Światosław Richter wielokrotnie grywał z Rostropowiczem, najwybitniejszym rosyjskim wiolonczelistą drugiej połowy XX w. Obaj dokonywali prawykonań utworów czołowych ówczesnych kompozytorów – Prokofiewa i Szostakowicza, z którymi znali się osobiście. Artyści mieli skrajnie odmienne usposobienia, choć – zabawny szczegół – ich imiona zdrabniano tak samo: Sława. Richter był introwertykiem, ekscentrykiem skupionym na muzyce; Rostropowicz uwielbiał kontakty towarzyskie, był dowcipny, sypał anegdotami, miał niewyczerpane pokłady energii.

Urodził się w 1927 r. w Baku, w rodzinie muzyków (wiolonczelistą był również jego ojciec, pianistką matka; siostra została skrzypaczką); talent jego ujawnił się wcześnie i wszechstronnie. W 1943 r. wstąpił do Konserwatorium Moskiewskiego, gdzie kształcił się nie tylko w zakresie gry na wiolonczeli, lecz także jako pianista i kompozytor.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną