Warszawskie Spotkania Teatralne razy dwa

Spotkania z Historią
Większość przedstawień, które zostaną zaprezentowane podczas festiwalu dotyka problemu zmagań człowieka z h(H)istorią i narodowymi traumami. Gwiazdą będzie Teatr im. Jerzego Szaniawskiego z Wałbrzycha, najciekawsza obecnie scena w kraju.
Najgłośniejszy spektakl ostatnich sezonów: „Był sobie Andrzej Andrzej Andrzej i Andrzej”, autorstwa duetu Monika Strzępka-Paweł Demirski
Bartek Sadowski/Fotorzepa

Najgłośniejszy spektakl ostatnich sezonów: „Był sobie Andrzej Andrzej Andrzej i Andrzej”, autorstwa duetu Monika Strzępka-Paweł Demirski

Ubiegłoroczna katastrofa smoleńska i ogłoszona po niej żałoba narodowa spowodowały odwołanie wielu imprez kulturalnych, Warszawskie Spotkania Teatralne były jedną z nich. Tegoroczna edycja (1–15 kwietnia) jest więc jednocześnie 30 i 31, zbiera najważniejsze spektakle z kilku ostatnich sezonów, zamiast jednego, a temat, który przewija się na rozmaite sposoby przez większość prezentowanych przedstawień – zmagania człowieka z h(H)istorią i narodowymi traumami – też nie pozostaje bez związku z wydarzeniami sprzed roku.

Gwiazdą festiwalu będzie Teatr im. Jerzego Szaniawskiego z Wałbrzycha, najciekawsza obecnie scena w kraju. Przywiezie do Warszawy m.in. najgłośniejsze spektakle ostatnich sezonów: „Niech żyje wojna!!!” i „Był sobie Andrzej Andrzej Andrzej i Andrzej”, autorstwa duetu Monika Strzępka-Paweł Demirski, laureatów teatralnego Paszportu POLITYKI.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną