Kultura

Cart Life

Recenzja gry: Cart Life

materiały prasowe
Szpetna, ale piękna to rzecz.

Egzystencjalnej miniatury Richarda Hofmeiera „Cart Life” nikt nie typował na faworytkę 15 edycji Independent Games Festival, ale zwyciężyła zasłużenie. Składają się na nią epizody z życia zwykłych ludzi, którym mogłoby się wieść lepiej. Nie ma tu epickich wyzwań, nie walczą o zbawienie świata innego niż własny – marzą jedynie o minimum stabilizacji. Samotna matka próbująca się jakoś utrzymać i zapewnić opiekę córce, właściciel wózka z obwarzankami, niepewny, czy ten interes pozwoli mu pozostać w mieście, uliczny sprzedawca gazet – imigrant z Ukrainy – pragnący wynająć jakieś lokum, w którym mógłby żyć ze swym kotem, i żeby jeszcze tylko starczyło na papierosy. Prowadzimy ich do miejsca, z którego widać nadzieję. Nie jest to łatwe ani przyjemne, ale też nie miało takie być. Przekładanie gazet nuży, szara tonacja podkreśla pieskość losu, czujemy smutek i współczucie. Szpetna, ale piękna to rzecz.

 

Richard Hofmeier, richardhofmeier.com/cartlife, PC

Polityka 20.2013 (2907) z dnia 14.05.2013; Afisz. Premiery; s. 89
Oryginalny tytuł tekstu: "Cart Life"
Więcej na ten temat
Reklama

Czytaj także

Fotoreportaże

Urok małych liczb. Najlepsze polskie apartamentowce

Zamiast balkonów na długość stopy i niedoświetlonych parapetów są szerokie tarasy i wielkie okna, zamiast anonimowości – przestrzenie, które sprzyjają spotkaniom z sąsiadami. Najlepsze polskie apartamentowce mają mało mieszkań, wyjątkową architekturę i położenie. Niestety, kameralne wciąż znaczy rzadkie i ekskluzywne.

Marta Polny
28.09.2021
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną