Oferta na pierwszy rok:

4 zł/tydzień

SUBSKRYBUJ
Osoby czytające wydania polityki

Wiarygodność w czasach niepewności

Wypróbuj za 24,99 zł!

Subskrybuj
Kultura

Polski jazz z importu

Kopenhaga nową stolicą polskich jazzmanów

Od lewej: Jędrzej Łagodziński, Kuba Więcek, Franciszek Pospieszalski, Albert Karch, Grzegorz Tarwid, Szymon Gąsiorek Od lewej: Jędrzej Łagodziński, Kuba Więcek, Franciszek Pospieszalski, Albert Karch, Grzegorz Tarwid, Szymon Gąsiorek Malwa Grabowska/Hipermania / Polityka
Najprężniejszy polski ośrodek jazzowy chwilowo znajduje się za granicą. Dokładniej w Kopenhadze. Jak to się stało, że grupa studiujących tam muzyków uważana jest za przyszłość polskiej muzyki improwizowanej?
Więcek jest dziś jedną z największych nadziei młodego polskiego jazzu, o czym świadczy okładka magazynu „Jazz Forum”.materiały prasowe Więcek jest dziś jedną z największych nadziei młodego polskiego jazzu, o czym świadczy okładka magazynu „Jazz Forum”.

Z Duńczykami w jazzie mamy po drodze nie od dziś. Kontakty na tej linii były zażyłe już w latach 60., kiedy Kopenhaga stanowiła jeden z najważniejszych europejskich ośrodków tej muzyki. A wpływ na to mieli i wybitni skandynawscy artyści, prężnie działający promotorzy, i emigrujący do Danii Amerykanie: Ben Webster, Kenny Drew czy Dexter Gordon. To prowadzone w tym kraju wydawnictwo Metronome wydało w 1963 r. międzynarodowy kwintet Krzysztofa Komedy. Ten cieszył się w Danii szczególnymi względami, o czym świadczyły liczne koncerty (m.in. z Tomaszem Stańką i Michałem Urbaniakiem u boku), a także zlecenia od reżysera Henniga Carlsena. Filmowca, którego adaptacja powieści Knuta Hamsuna „Głód” z muzyką Komedy została nawet nominowana do Złotej Palmy. W tym czasie w popularnym kopenhaskim klubie Jazzhus Montmartre grywało także Studio Jazzowe prowadzone przez Jana Ptaszyna Wróblewskiego. Polsko-duńskie relacje kultywowali później Stańko, Mikołaj Trzaska czy Leszek Możdżer.

Dziś te kontakty przeniosły się na pole edukacji. Młodzi polscy muzycy chętnie emigrują do duńskich konserwatoriów. Trend ten trwa już od dekady, ale dopiero teraz, za sprawą zespołów Szymona Gąsiorka, Franciszka Pospieszalskiego i Jędrzeja Łagodzińskiego, grupa studentów na obczyźnie skonsolidowała się w coś na kształt sceny. – Mój zespół brzmi tak, jak brzmi, bo zaprosiłem do niego Polaków, którzy studiowali w Danii – mówi kontrabasista Franciszek Pospieszalski. – Nie nagrałbym tego materiału z Duńczykami, ale nie nagrałbym go też w Polsce. I nie chodzi tu o umiejętności techniczne. Mamy po prostu charakterystyczny sznyt, którego nie ma nikt inny.

Zdolni dwudziestoletni

Artystycznie środowisko związane z kopenhaskim Rytmisk Musikkonservatorium nie jest jednorodne.

Polityka 36.2017 (3126) z dnia 05.09.2017; Kultura; s. 80
Oryginalny tytuł tekstu: "Polski jazz z importu"
Reklama