Oferta na pierwszy rok:

4 zł/tydzień

SUBSKRYBUJ
Osoby czytające wydania polityki

Wiarygodność w czasach niepewności

Wypróbuj za 11,90 zł!

Subskrybuj
Kultura

Jestem polityczny

Marcin Świetlicki o swojej najnowszej autobiografii-wywiadzie

„Wolałbym nie być w podręcznikach, ale będę. Bo jacyś funkcjonariusze zdecydowali i podobno nie mam nic do gadania”. „Wolałbym nie być w podręcznikach, ale będę. Bo jacyś funkcjonariusze zdecydowali i podobno nie mam nic do gadania”. Wojciech Wilczyński / Forum
Rozmowa z poetą Marcinem Świetlickim, bohaterem wydanej właśnie autobiografii-wywiadu autorstwa Rafała Księżyka „Nieprzysiadalność”.
„Działam zgodnie z siłami natury. Jak jest słońce, pisze się jaśniejsze wiersze”.Marek Szczepański/Forum „Działam zgodnie z siłami natury. Jak jest słońce, pisze się jaśniejsze wiersze”.

Justyna Sobolewska: – Nie przyjął pan Paszportu POLITYKI w połowie lat 90., teraz też by pan odmówił?
Marcin Świetlicki: – Może bym przyjął, hi, hi. Wtedy byłem młodym zbuntowanym poetą i to niedobrzy koledzy mnie namówili. Teraz już wiem, że należy brać wszystkie nagrody, bo odmawianie mści się na człowieku. Jakże cudnie by wyglądało moje życie, gdybym nikomu nie odmawiał! Na jakież wyżyny bym dotarł!

Mówi pan Rafałowi Księżykowi o wierszu „Dla Jana Polkowskiego”, że go nie lubił przez lata, ale że dziś mógłby pan napisać podobny: „Poezja niewolników żywi się ideą,/idee to wodniste substytuty krwi./Bohaterowie siedzieli w więzieniach,/a robotnik jest brzydki, ale wzruszająco/użyteczny – w poezji niewolników”.
Przez długie lata wstydziłem się tego wiersza, nie dlatego, że był zły, tylko dlatego, że został wykorzystany do złych celów przez niedobrych ludzi. Obrzydł mi przez to wykorzystywanie, pisano: autor wiersza „Dla Jana Polkowskiego”, a nie autor książki „Zimne kraje”. To tak, jak piosenkarz napisze jeden głupi przebój i ten przebój idzie za nim przez lata, a on inne, lepsze rzeczy zrobił. A teraz znowu bym może ten wiersz napisał, może inaczej, ale te czasy, kiedy znowu na świeczniku jest taka zła poezja, kiedy zasłużonym dla mowy polskiej zostaje Wojciech Wencel etc., wróciły. Zaznaczam, że ten wiersz był napisany w 1988 r., kiedy o tej wolności, która się za rok pojawiła, nikt nie myślał, nikt w nią nie wierzył. Wtedy ten wiersz znaczył coś zupełnie innego.

On był traktowany jako otwarcie epoki: „Trzeba zatrzasnąć drzwiczki z tektury i otworzyć okno,/otworzyć okno i przewietrzyć pokój./Zawsze się udawało, ale teraz się nie/udaje.

Polityka 43.2017 (3133) z dnia 24.10.2017; Kultura; s. 78
Oryginalny tytuł tekstu: "Jestem polityczny"
Reklama