Osoby czytające wydania polityki

Wiarygodność w czasach niepewności

Wypróbuj za 11,90 zł!

Subskrybuj
Kultura

Kariera Moliera

Rok Moliera

Molier Molier Alamy Stock Photo / BEW
To będzie we Francji rok Moliera. 15 stycznia mija 400 lat od jego urodzin, a twórca „Chorego z urojenia”, „Szkoły żon” czy „Mizantropa” nadal jest najpopularniejszym i najczęściej wystawianym francuskim autorem.
Karta tytułowa sztuki Moliera „Wartogłów, czyli zawsze nie w porę”.Wikipedia Karta tytułowa sztuki Moliera „Wartogłów, czyli zawsze nie w porę”.

Emmanuel Macron 30 listopada prowadził uroczystość przeniesienia trumny Josephine Baker do Panteonu. Tancerka, piosenkarka i ikona Les Années folles stała się tym samym pierwszą czarnoskórą kobietą uhonorowaną w ten sposób. Był to wyraźny sygnał obecnego prezydenta skierowany do Érica Zemmoura, kontrkandydata w wyborach prezydenckich, których pierwsza tura odbędzie się 10 kwietnia, ponieważ Baker reprezentuje to, co Zemmour odrzuca – feminizm, otwartość, wielokulturowość, biseksualizm.

Kilka dni po tym wydarzeniu Zemmour opublikował swój pierwszy nietypowy spot wyborczy – pięciominutowy film prezentujący skrajnie prawicową ideologię wykluczenia. „Nie ma już czasu na reformowanie, tylko na ratowanie Francji” – czyta z kartki, wyraźnie próbując odtwarzać wizerunek de Gaulle’a. Następnie wymienia listę nazwisk wybitnych Francuzów, którzy mieliby stanowić podstawę kulturową i moralną nowego ładu. Molier pojawia się koło 18 innych postaci: Napoleona, de Gaulle’a, Hugo, La Fontaine’a, Chateaubrianda, Pascala, Kartezjusza, Racine’a, Woltera, Rousseau, Gabina, Delona, Bardot, Belmondo, Hallydaya, Aznavoura, Brassensa, Barbary, Sauteta, Verneuila. W „Le Monde” ktoś zwrócił uwagę, że francuska kultura nigdy wcześniej nie została tak zinstrumentalizowana.

To nie pierwszy raz, kiedy Éric Zemmour „używa” Moliera – choć mało prawdopodobne, że gdyby Molier żył, oddałby na niego swój głos. Latem tego roku w jednym z programów publicystycznych prawicowy kandydat powiedział: „według współczesnego feminizmu wszystkie relacje kobiet z mężczyznami są patriarchalne, są oparte na uległości, u Moliera jest całkowicie odwrotnie”. Naginanie faktów i opowiadanie historii według własnych potrzeb to główna specjalność twórcy nowej rekonkwisty.

Polityka 3.2022 (3346) z dnia 11.01.2022; Kultura; s. 78
Oryginalny tytuł tekstu: "Kariera Moliera"

Oferta na pierwszy rok:

4 zł/tydzień

SUBSKRYBUJ
Reklama