Jak przemówiło radio
Polskie Radio ma już sto lat. Przypominamy 10 kluczowych momentów z jego historii
1926. „Halo, halo, Polskie Radio Warszawa”
Wiosna 1926 r. była w Polsce burzliwa. Polityczne i gospodarcze wstrząsy naruszały stabilność młodego państwa, lecz nie były w stanie powstrzymać nadchodzącej nowoczesności. 18 kwietnia punktualnie o godz. 17 w eter popłynęły słowa wygłoszone przez spikerkę Janinę Sztompkównę: „Halo, halo, Polskie Radio Warszawa, fala 480”. W uroczystym otwarciu rozgłośni – która mieściła się w gmachu Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego przy ul. Kredytowej – uczestniczyli także państwowi oficjele. „Mam nadzieję, że radiostacja i ten wynalazek cudowny, który pozwala nam przemawiać do najbardziej odległych zakątków Polski, przyniesie dzisiejszym i przyszłym słuchaczom wiele przyjemności i rozrywki” – mówił premier Aleksander Skrzyński. Po części oficjalnej Stefan Jaracz czytał fragmenty „Popiołów”, śpiewała sopranistka Adela Comte-Wilgocka. Nowa antena nadawała odtąd codziennie, początkowo w godz. 17–23. Abonentów jeszcze niewielu: na koniec 1926 r. było zarejestrowanych 42,5 tys. odbiorników.
Pierwszy dzień Polskiego Radia nie był jednak początkiem radiofonii w Polsce: prace nad jej rozwojem trwały od kilku lat, eksperymentalne audycje emitowano już w lutym 1925 r. Utworzenie ogólnopolskiej anteny wpisało się w światowy trend: pierwsza stacja radiowa KDKA powstała w 1922 r. w Pittsburghu.
Dwa dni przed rocznicą powstania Polskiego Radia stacja zaczęła regularnie – codziennie w południe – nadawać hejnał z Wieży Mariackiej w Krakowie. Tradycja przetrwała do dziś, a grany zawsze na żywo hejnał jest uznawany za najstarszą cykliczną audycję radiową na świecie.
1927. Chopinowskie szaleństwo
Nie ma Polskiego Radia bez Fryderyka Chopina.